AD LIBRI IV. CAP. IV. 
205 
speciei, quae in Gallia maritima Oeil de bouc vocatur, 
motum cum instrumentis motus descripsit Reaumure in 
Memoires de Γ Academie 1710. p. 462 . Petris tam tenaciter 
inhaerere, vt ferro abradi debeat, tradit Aelianus de nat 
animal. 6, 55 . 
5. το έσχατον από τής κεφαλής] Gaza: vt testae postre¬ 
ma a capite intorqueantur . Camus: que Γ extr e mite de 
leur coquiUe opposee a la tite est toujours terminee en vis. 
Male is sequens έπίπτνγμα enveloppe vertit, recte Gaza 
operculum. 
’Έστι δέ πάντα ] Libri haec variant. Med. Canis, εστι δέ 
πάντα τά στρομβώδη των οστρακόδερμων δεξιά καί κινεί¬ 
ται ονκ επί τήν ελίκην , άλλ επί το κατ άντικρν. Ita etiam 
versio Thomae, qui postrema reddit et ad id quod e directo. 
Vulgatam: έτι δέ πάντα — δε'ρμων δεξιά κινείται, ονκ επί 
—τήν άντικρν retinuit Camus. Aldina, Junt. Camot. κεκι- 
νεϊται, Basii, cum Cod. Vat. κεκίνηται. Ambr. κεκίνεται. 
Praesens dedit Sylburg. Equidem fidem librorum scripto¬ 
rum secutus comparo locum de Incessu animalium c. 4 . δε¬ 
ξιόν δ’έστιν, όΰεν ή αρχή τής κινήσεως έστιν. καί διά τον- 
το τά στρομβωδη των όστρακοδερμοον δεξιά πάντ εστιν · ον 
γάρ επί τήν έλίκην κινείται , άλλ επί το κατ άντικρν ιιάντα 
προέρχεται, οίον πορφνραι καί κήρνκες. De turbinatis in 
contrariam partem intortis contra naturam (nostri dicunt 
links gewundene Schnecken) sed raris disputauit bene Chem- 
nitzius noster in Libro Der ISaturforscherV. X VII. p. 1. sqq. 
Causam et rationem huius formae non vbique agnouerunt 
viri docti, velut in helice cornea Linnaei, quam planorbem 
rectius appellarunt recenti ores. Haec cum spiracula pneu¬ 
matica atque anum in sinistro latere, atque omnia viscera 
conuersa habeat in sinistrum latus, quae in aliis dextrum 
occupant, tum etiam testam, dum incedit, aliter supra cor¬ 
pus collocatam gerit. Qua de re ita docet egregiusCuvier iri 
fibro Annales du Museum d } histoire naturelle Fascic. 3 g. 
p. 194. Quand V animalrampe et qu* ilporte sa coquille a 
