'21 'i 
AD N O TAT IONES 
lientes, nolunt volutatione spinas atterere . Quod vbi vi¬ 
dere nautici, statim pluribus ancoris nauigia infrenant. 
In quibus geminum errorem eumque grauissimum Plinii 
conspicis, primum quidem de ecliinometris, alterum in 
ouorum. amaritudine, quam Pliilosoplius nigris illis par¬ 
tibus assignat, de quibus postea videbimus. Idem 9. s. 74. 
Echini oua pleniluniis habent hieme. 11. s. 62. echinis qui¬ 
nos dentes esse , vnde intelligi potuerit, miror. 
2. βρυττών] Vulgo βρίσσων. Reg. βρύσσων. Med. Rhen. 
βνρσών. virsorum Thomas. Hesycliius βρνττων dedit in 
voc. βρύττος et άμβρυττοι· quod praetulit etiam Bochart 
Hieroz. 2. c. 45 . Idem Hesycliius: σπατάγγαι , oi μεγάλον 
ίχϊνοι ol θαλάσσιοι. Cf. Athenaei 3 . p. 91. Idem sub vo¬ 
cabulis laudatis ex nostro varietatem βρύννος retulit, et 
άβρντοι ίχίνων θαλασσίων είδος. 
μεγέΰει μίν μικρόν] Verba μεγέ'&ει μέν ex Med. Canis. 
Rhen. addidi. In versione Thomae magnitudine paruum 
prius verbum punctis suppositis damnatur, 
άκάνΰας Vulgo δέ deerat, άκάν&ας δέ μεγάλας εχει 
καί σκληράς Med. Canis. Rhen. versio Thomae. De hoc 
genere est in libro 5 . de Generatione 5 . σημεϊον δί καϊτόεπί 
των Ποντίων ( pontinis Thomae versio) ίχίνων σνμβαϊνον, 
οΐς χρώνται προς τάς στραγγουρίας * καί γάρ ούτοι διά τό 
εν ψυχρά είναι τη βαλάττη (Ponto) διά τό βάΰος (κα& 
εξήκοντα γάρ καί ετι πλειόνων γίγνονται όργυιών) αυτοί 
μεν μικροί 3 τάς δ’ άκάνύλας μεγάλας εχουσι καί σκληράς. 
έν πολλάΐς όργυιαϊς ] Rhen. όργιαϊς. ex multis finibus 
Thomae versio; igitur ίκ πολλών ορίων scriptum legit. 
Equidem malim γίγνεται δε της ΰ. εν π. όρ . Postea 
Τωρώνην habet Rhen. 
3 . συνάπτοντα] Rhen. συνάπτονται. copulantur Thomas. 
πλειστάκις oi εδώδιμοι] De Partibus 4 , 10. ecliinos ait 
calidiores oua maiora habere: ώστε νέμεσΰαι καί μη μέ- 
νειν εδραίους · σημεϊον δέ τούτου τό εχέιν τους τοιουτους 
