AD LIBRI IV. CAR V. 
2 i ;> 
αεί τι επί των άκανθων ώσπερ κινούμενους πυκνά · χ ρέον¬ 
ται γάρ ως ποσί ταϊς άκάνΰαις. vbi ώσπερ ex Tliomae et 
Gazae vej-sione inserui. Simul inde vitium vulgatae in 
nostro loco apparet, vbi erat: σημεϊον δε' τι αεί έχουσιν 
έπί τ. ά. quod correxi ex graecismo. De spinis est ibidem 
4 , 5 . 6 δ* εχϊνος μάλιστα πάντων άλεωρήν έχει * κύκλιο γάρ 
το δστρακον συνηρεφές καί κεχαρακωμένον ταϊς άκάνΰανς. 
άέϊ—εχουσιν ] Rhen. άεί omisit, sequens ούν etiam cum 
Tliomae versione. Postea καί εδώδιμα omissa negatione 
Rlien. 
4 . την μέν λεγομένην ] Rhen. μεν omittit, deinde των 
έχίνών habet. 
λεπάσιν] Rlien. λοπάσιν . lopadibus Thomas. Deinde προς 
τή νομή pro vulgato προς την νομήν. 
5 . πέντε κοίλους] De Partibus 4 , ίο. έχουσι δέ οι έχίνοι 
όδόντας μέν πέντε καί μεταξύ το σαρκώδες ύόσπερ (όπερ 
Thomae versio) επί πάντων έστί των ειρημένων * έχόμενον 
δε τούτου στόμαχον , άπό δέ τούτου την κοιλίαν εις πολλά 
διηρημένην , ώσπερ αν εί πολλά ς τού ζώου κοιλίας εχοντος -·. 
κεχωρισμέναι γάρ εισί καί πλήρεις περιττώματος · εξ ενός 
δ ' ήρτηνται τού στομάχου καί τελεντώσιν εις μίαν έξο¬ 
δον την τού περιττώματος * περί (παρά Thomae versio^ bi 
τήν κοιλίαν σαρκώδες μέν ούδέν εχουσιν, ώσπερ εϊρηται, τά 
δέ καλούμενα ώά πλείω τον άριΰμον εν νμένι χωρίς έκα¬ 
στον, καί κύκλω άπό τού στόματος [in circuitu corporis Tli* 
versio, ergo κύκλω τού σώματος ) μέλανα άττα διεσπαρ¬ 
μένα χύδην ( separatim Th.) άνώνυμα. —-πάντες μέν έχουσι 
ταύτα τά μόρια, άλλέ ούκ εδώδιμα πάντες τά καλούμενα 
ώά καί μικρά πάμπαν έξω των έπιπολαζόντων. — -εύ&ύς τε 
γάρ γενόμενοι έχουσι καί εν ταϊς πανσελήνοις μάλλον, ού 
διά το νέμεσΰαι μάλλον, άλλα διά το άλεεινοτέρας είναι 
τάς νύκτας διά το φως τής σελήνης, δύσριγα γάρ όντα διά 
το άναμμα είναι, δέονται άλέας· διό καί εν τω χϊέρει 
μάλλον πανταχού ξύβηνούσι, πλήν οι εν τζ) ΙΙυρραίω 
