AD LIBRI IV. GAP. VII. 
22D 
5. έστι.δέ γένη τών\ Med. φυτοίϊς έστι· γένη των άκα- 
ληφων έστι δυο. Rhen. φυτοϊς · γένη δε των άκαλειφών 
δύο. plantis est. Genera autem versio Thomae. 
olat γίγνονται] Rlien. καί γίνονται. Deinde idem στρυ¬ 
φνών. solidam versio Thomae. 
μαδαραί] Versio Thomae: fiunt enim et pili rari. Camus: 
leur chair 6e dissout. 
καί ολας] Sic vulgatum ολως ex Rhen. et versione Thomae 
corrige. Rhen. άφαιρεϊσέϊαι ού δύνανται habet ordine mu¬ 
tato. Deinceps πονονσι δέ scriptum vertit Thomas. εισδύ¬ 
ονται pro ένδύονται scripsi ex Rhen. 
των μαλακόστρακων] Articulum hic et ante όστοακο- 
δέρμων , tum τε post όσα ex Medie, inseniit Camus. Duo 
vrticarum genera breuiter a loco distinguit infra 5, i6. De 
Partibus 4,5. ας δε καλοΰσιν ol μέν κνίδας, οΐ δάκαληφας, 
έστι μεν ούκ οστρακόδερμον, άλΧ έξω (πίπτον inserit Ca¬ 
mo tia na) των διηρημένων γενών' επαμφοτερίζει δε τούτο 
καϊ φυτω καί ζώορ την φύσιν' τώ μεν γάρ άπολελυσβαι 
καί προσπίπτειν προς την τροφήν ένίας αυτών ζώϊκόν έστι, 
καί τω αισβάνεσβαι των προσπιπτόντων' έτι δε καί τη του 
σώματος τραχύτητν χρηται προς σωτηρίαν. Τω δ’ευτελές 
( imperfectum Gazae) είναι καί προσφύεσύλαι ταχέοος ταϊς 
πετραις τω γένει των φυτών παραπλησιον, καί τω περίττω¬ 
μα μηδέν εχειν φανερόν, στόμα δ’εχειν. Supra ι, ι. ενια 
την μέν τροφήν εν τω υγρω ποιείται καί ου δύναται ζην 
εκτός, ου μέντοι δέχεται ούτε τον αέρα ούτε το υγρόν, 
οϊον άκαληφαι καί τα όστρεα. i. e. nec vt homo per pul¬ 
monem, nec vt pisces per branchias respirant. Ibidem 
paulo postea: olov έστι γένος τι της καλούμένης άκα,ληφης' 
τούτων γάρ τινες νύκτο^ρ άπολυόμεναι νέμονται · πολλά δε 
άπολελυμένα μέν έστι, ακίνητα δέ, οϊον όστρεα καί τα κα¬ 
λούμενα όλοΰούρια. Haec omnia Plinius 9 · s. 68. ita in 
vnum contulit: Vrticae noctu vagantur, noctuque mutant · 
Carnosae frondis his natura , et carne vescuntur. Vis pru¬ 
ritu mordax, eademque quae terrestris vrticae. Contrahit 
P 
/ 
