A D JNf O TAT IONES 
a 34 
τους άνω χαυλιόδοντας] Aelianus Η. A. 11 , 5 y. χαυ¬ 
λιόδοντα τά υποτραίνοντα εξω τους όδόντας, υς ο ά¬ 
γριος , σπάλα'ξ. Suidas in τυφλότερος άσπάλακος haec 
habet: τρησϊ δ’ αυτόν Στησίμβροτος υπό της Γης τυφλω- 
ΰηναι διά το φόλείρειν τους καρπούς * έχει γάρ όδόντας 
μιαρωτάτονς, και ρόγχος ώσπερ γαλής (forte μυγαλης) 
καί πόδας ώς άρκτου . Quae exscripsit Apostolius Prov. 
19 , 65. Nunc de re videamus. Oculos in vulgari no- 
stra talpa quanquam minutos, manifestos tamen, si pau¬ 
lum pilos dimoueas, agnosces. Igitur merito genus aliud 
intelligi suspicari oportebat, quod in Syria demum re¬ 
pertum descripsit Gallus Olivier in Itinerario et cum 
Aristotelico comparauit nomine graeco appellatum. Hoc 
enim oculos manifestos non habet, sed sub cute latentes. 
Quod ad duos neruos crassos attinet, quos e vicinia me¬ 
dullae oblongatae ortos ad maxillae superioris dentes ex¬ 
sertos tendere iuxta oculorum sedes ait Philosophus, vi¬ 
detur ille quidem negare vsum opticorum neruorum aspa- 
laci; nihilo tamen minus suspicari licet, in hoc etiam ge¬ 
nere, vehit in vulgari talpa, propter viciniam vtriusque 
neruorum paris spectatorem facile falli. Zinn in Comment. 
Goett. Tom. IV. p. 192 . de oculo talpae ita: Nemus opticus 
talpae longus et gracillimus ortus communi origine cum 
neruo maximo proboscidem adeunte, cranio egressus longo 
itinere obliquus super musculum proboscidis introrsum et 
paulum extrorsum jertur, et oculi parti posteriori sphaeri¬ 
cae , multa carne obductae, in axi fere optica inseritur. 
3. καί τά αισβητι'ιρια] Gaza vertit: ergo in nonnullis 
vel ipsae sensoriae partes latissime patent. Camus impor¬ 
tunum καί non reddidit, quod equidem tollendum et de¬ 
inceps τά μέντοι των όμμάτων scribendum suspicor. 
την γλώτταν εχονσιν] Rhen. verbum omisit. 
4. ττν γλώτταν έχονσι μεν] Med, Rhen. την γλ. omit¬ 
tunt. lidem κυπρίοις habent. Praeterea Rhen. όστώδη 
γάρ r— άπολξλνμένην εχονσιν dedit, vbi vulgo εχονσιν 
