AD LIBRI IV. CAR VIII. 
20iJ 
ι 4 . ονκ εχονύν φανερόν] Ita pro ονδέν Rhen. Deinceps 
Vulgatum ουδέ δη correxi ex versione Thomae: neque au¬ 
tem. Sequens ovv ante πάσας omittit Rhen. Postea ταντα 
pro ταντας dedit Camus ex Med. Rlien. versione Thomae, 
Scoti et Gazae. Denique vulgatum ζώων, επειδή τέτταρα δ. 
είσϊ γένη ex Med. Canis. Rlien. versione Thomae correxit 
Camus. Editio Laemariana tamen ζώων εις τέτταρα habet. 
V. R. έπεϊ μεν εις τέτταρα. 
ι 5 . τούτων δέ — έντομα'] Haec verba omisit Rhen. vti 
καί γευσιν Medie. 
έντομα όντα] Additum όντα desiderari aliquod voca-» 
bulum arguere videtur, sed non sum ausus ex Med. et Rhen. 
πεζά addere *, nam sequens άπτερα ea ipsa significat. De¬ 
inde ex Rhen. vulgatum αϊ τε μέλιτται correxi. Idem cum 
Med. al κνϊπες habet. Gazae culices dicti muliones secuto 
Plinium 11. s. 19. et 3 o. s. 53 . Sed is κνϊπας Theophrasti 
li. pl. 4 , 17. interpretatus est plane diuersos et in lignis 
viuentes. Nostri sunt e formicarum genere. De Sensu c. 5 . 
Kal τό των μικρών μυρμηκών γένος , οϋς καλουσί τινες 
σκνίπας. In libro Kyranidum ρ. 87. formicarum genera 
enumerantur*, in his sunt: aliae pero sunt tenues et graci¬ 
les et rubrae, quae dicuntur zinyphes. quae videntur mihi 
esse hae ipsae σκνίπες. Forte lectio Codd. al κνϊπες vera 
est. 
περιπαττομένων λείων ] Verba καί ηχείου Ambr. omisit. 
Contra Rhen. περιπλαττομένων habet, λείων puluisculo 
Gaza, puluerizatis vertit Albertus. Deinde μυρμηκυίας 
Rhen. et στη ράκος. Med. στόρακος. 
ι6. Έτι δέ al σηπίαι] Ita pro αϊ τε σηπία i ex Med. Rhen. 
correxi, sed Med. αϊ τε tamen habere dicitur. Mecum facit 
versio Thomae. Sequens προσέχονται vulgato προσεύχον¬ 
ται substitui ex coniectura Scaligeri et versione Aiberti, 
qui ita: tam immobiliter adhaeret. Sed is male fumum 
storacis ad capiendum polypum adhiberi narrat. Plinius 
10. sect. 90. Conueniuntque ex alto etiam ad quosdam odo- 
