244 AD NOTATIO NES 
όπως διά λεπτοτέρου οντος του ν μένος ψύχηται — 
καί τάλλα δέ, όσα βομβεί, οϊον σφήκες καί μηλολόνθαι 
καί τέττιγες' καί γάρ τον ψόφον ποιουσι πνεΰματι οϊον 
ά.σθμαίνοντα' εν αντίο γάρ τω νποζώματι τω έμφυτοο 
πνεΰματι αίροντι καί συνίζοντι συμβαίνει προς τον υμένα 
γίγνεσθαι τρίφιν κινούσε γάρ τον τόπον τούτον ώσπερ τα 
άναπνέοντα ε'ξωθεν τω πνεΰματι. — καί τη τρίψει τη προς 
τον υμένα ποιουσι τον βόμβον, ώσπερ λέγομεν, οϊον διά 
των καλάμων των τετρνϊιημένοον τά παιδία, όταν έπιθώσιν 
υμένα λεπτόν. Αιά γάρ τούτο καί των τεττίγων οι αδοντες 
αδονσι · θερμότεροι γάρ είσι, καί ϊσχισται αΰτοίς υπό τό 
νπόζωματόις δε μη αδονσι τοντ έστιν άσχ ιστόν. Sed est 
tertius locus nostri infra 5 , 3 o. ομοίως δέ εν τε τοίς μι- 
κροϊςκαί έν τοίς μεγάλοις οί μέν διηρημένοι εισί τό νπόζω¬ 
μα οι αδοντες, οί δ’ αδιαίρετον εχοντες ονκ αδονσι ■ · κα- 
λονσι δέ τους μέν μεγάλους καί άδοντας άχέτας, τους δέ 
μικρούς τετ τιγόνια. αδονσι δέ μικρόν καί τούτων οί δ τηρη¬ 
μένοι. vbi Gaza praecinctu diuiduas et indiuiduas dixit. 
Loca nunc videamus ceterorum scriptorum. Strabo libro 
6 . p. 736 . sq. vbi causam reddere conatur, cur cicadae in 
regione quadam Locrorum non canant, ita: τό αίτιον είκά- 
ζουσιν, ότι τοίς μέν παλίσκιόν εστι τό χωρίον, ωστ ενδρό- 
σονς όντας μη διαστέλλειν τους υμένας, τοίς δ' ηλια,ζομέ- 
νοις ξηρούς καί κερατοίδεις εχευν, ωστ άπ αυτών ενφυώς 
έκπέμπεσθαι τον φθόγγον. Contra Meleager aliam canendi 
rationem indicat Epigrammate m. ηχηεις τέττιξ δ < οσεραίς 
σταγόνεσσι μιθυσθείς — άκρα δ έφεζόμενος πετάλοις 
πριονώδεσι κώλοις αιθίοπι κλάζεις χρωτί μέλισμα λύρας. 
Sed is male ad cicadam trans tulit rationem eandem, quam 
in locusta praedicat Epigrammate 112. άκρίς — λιγυπτέ- 
ρνγε — κρέκε μοί τι ποθεινόν έγκροΰουσα φίλοις ποσσί λά¬ 
λους πτέρυγας. Scilicet, vt ait Plinius 11. s. 5 i. Locustas 
pennarum et feminum attritu sonare creditur sane. Poeta 
tamen nescio quis lyricus apud Demetrium de Elocutione 
sect. i 42 . de cicada pariter dixit πτερύγων δ ’ νπο κακχέει 
