A D N O TAT IONES 
2 46 
Patavii 1718. vbi p.XV. loca Aristotelis accurate persecu¬ 
tus est, ita tamen, vt cauillatione non abstinuisse videatur. 
Veluti cum Philosophus υμένα dicit φανερόν cicadae, is 
contra affirmat duplicem esse; deinde organa musica ista 
in maioribus cicadis squammis esse tecta, in minoribus 
non esse tecta; denique organa ista, quae tympana vocat 
Pontedera, non esse ύπο το ύπόζωμα } sed in thorace, et 
talem υμένα in aliis insectis praeter cicadas non reperiri, 
Quae quidem crimina omnia benigniore interpretatione fa¬ 
cile eludere possumus, Verum in eo maxime iniuriam fecit 
Pontedera Aristoteli, quod in opere historico desiderabat 
eam notitiam partium, quam prito philosophum posuisse 
in anatomica partium descriptione, ad quam multis in lo¬ 
cis lectorem ablegare solet. Postremo loco Plinii locum 
addo, quem ex Philosopho simpliciter translatum non 
magis dicere licet, quam alterum de voce ranae maris. Is 
libri 11. s. 112. Alia cum tractu stridorem 9 vt cicadas. 
Hecepto enim pt duobus sub pectore cauis spiritu, mobili 
occursante membrana intus , attritu eius sonare, vbi Pin- 
tianus pro cum tractu malebat attritu scribi, deinde re¬ 
cepto etenim duobus etc. Plinius etiam in hoc loco et in 
altero de ranae maris voce non ipsum Aristotelem ante ocu¬ 
los habuit, sed potius interpretationem Nigidii, vt in per¬ 
multis aliis, secutus est; quod iam in Historia litteraria 
Piscium p. 76. monui. 
3 . ούτε γάρ] Med. ού γάρ δη. Canis. Rhen. ουτω δη. Et¬ 
iam R. δη habet. Sequens τριγμούς pro τρισμούς ex Med. 
Rhen. dedi, trigmos quos dicunt pocexn ver sio Tliomae. 
Reddidit igitur φωνή, quod est in Rhen. Postea χρώμις 
Thomas kromis. Denique τρυγλισμον Rhen. τρυλλισμόν 
Med. glyrasmum versio Tliomae addens nomen soni est. 
Alberto λύρα καϊχρόμις sunt lauda et ieconus. 
6 κάπρος ] Rhen. ον κάπρος. Deinde χαλκεύς dedit pro 
χαλκός. Postea omisso articulo κόκκνξ · η μεν γάρ—τρύγων — 
άνομα εχειν* Etiam Med. Can. η μεν γάρ habent, quod scribi 
