ADNOTATIONES 
AD LIBRI Y. CAPVT I. 
. ... i · .... .v. -.· v <v ■■■·..'·' 1 · , ... · ·' ..i .i · ... ' 
.. » 
JL ης γενέσεως"] Camotiana, Canis. Rlien. των γενέσεων, 
quam scripturam sequentia satis approbant, vbi Rhen. καί 
zy μέν — rfj δ'έ habet: contra Med. καί τη μεν ανόμοια — 
τηδέ. Canis, άνόμοιαι. Post πρώτων Camus ex Vatie. λεκτέον 
adiecit. Postea τελευτ alov ultimo reddit Tliomas. 
. 2. άρκτέον] Rlien. λεκτέον. Deinde περί των πεζών λε~ 
κτε'ον , όσα dedi, omissa post πεζών copula καί et distinctione 
mutata ex versione Thomae: ante ώοτόκα cum Camo όσα 
ex Med. et versione Thomae:. post ώοτόκα inserit Vatie. 
Ζαιοτόκα.δ 1 έατϊ\ Rlien. εστί omittit. Deinceps συστρα* 
φείσης τίνος τοιαντης αρχής Rlien. In versione Thomae re- 
peri scriptum consistentia pnci is . Forte fuit principio. Post¬ 
ea περί φυτών Ambr. quod recepit Canius, Denique ζώοις 
αυτοϊς εκ των, omisso καί, Rhen. Med. et versio Thomae. 
3 . άρρενα δ* οόκέτι~\ Rhen. et versio Thomae simplex 
ούκ habent. Deinceps ορνίθων άπαντά έστι δηλα (Med. 
δηλον), μέχρι γάρ τον ώου [ώόν Med.) γέννησαν δυναται — 
άρρενας αυτών Med. Rhen. Versio Thomae: quae qui - 
dem auium palam omnia fiunt, vsque enim ad oua generare. 
Equidem vulgatum αλλά μέχρι τον ώου hinc mutaui, 
sententia postulante. 
4 . κα {0 αυτά’] Sylburgius κατ αυτά malebat. Deinceps 
πλην εκ των versio Thomae. 
iv τοϊς έχομένοις] Rhen. ένδεχομένοις — φανερώτεοον. 
