2/1 
AD LIBRI V. CAR IV. 
των αιδοίων] Pro άρϋρων ex Caniot. Med. Rben. ad- 
sciuij quanquam -ά,ψ&ρον de virili pudendo dici bene no¬ 
verim. Paulo ant^a - versio Thomae scriptum π^ρϊ δε την 
ώραν sequitur. 
7. ΑΙ δέ πέρδικες] Ita pro,o£ Rhen. Deinceps καταπνένααι 
τον άρρενα pro vulgato τον αέρα ex tribus suis Codd. Pihen. 
versione Tliomae et Gazae dedit Camus. ex afflare mascu¬ 
lum Thomas. Praeterea κατά ανέμων V. R. Aeliani Η. A. 
17, i 5 . ex hoo loco όταν 'κατά νώτου γένηται του άρρενος 
retulit. Sed Antigonus c. 8.7. vulgatam habet, vt Athe¬ 
naeus g. p. SHg. ό,πόταν ϊδωσιν η οσφρωνται των άρρένων 
καν άνεμον στάντων η περιπετομένων, εγκύους γίγνεσθαι. 
Infra 6, 2. εάν γάρ κατά πνεύμα, στη. τον άρρενος 3 κνί&κε- 
ται. vbi antea er^t καταπνευσ$ψ De Gener. 5 , i. est : 
όσφραινόμεναι τον άρρενος καί άκούουσαι της φωνής αίμεν 
πληροϋνται, αί δέ τίκτουαι παραχρημα. Ynde facile fuit 
vitium loci emendare manifestum, de quo tamen nemo 
monuit. Genitiuus enim φωνής non habet quo referatur, 
sed inserto άκονουσαι bene procedit oratio, id est gramma¬ 
tice ; nam totus adhuc locus habet aliquid difficile atque im¬ 
peditum, vt verear, ne plura sint vel transposita vel alio mo¬ 
do corrupta a librariis. Plinius m s. 5 j. Si contra mares ste¬ 
terintfeminae t aura ab his flante 3 praegnantes fiunt: hiantes 
autem exserta lingua per id tempus aestuant. Concipiunt 
et superuolantium adflatu 3 saepe poce tantum audita 
masculi. Quae quidem interpretatio ducit ad eam conie- 
cturam, vt scripta hoc fere ordine olim verba fuisse putem : 
έγκυοι γίγνο,νται 3 εάν όργωσαν τνχωσι, καί ύπερπετομέ- 
νων 3 εκ τού καταπνενσαι τον άρρενα 3 πολλάκις δ,έ καί της 
φωνής μόνον άκουονσα.ι. Ceterum nescio, vnde Athenaeus 
1. c. habuerit verbum πέτονται , quod addit sic: πέτονταί 
τε περί τον της οχείας καιρόν χ-άσκοντες καί την γλώτταν 
εξω εχον.τες αΧτε ζήλειαν καί οΐ αρρενες. Piaro enim volant 
perdices. 
παραπεσόν.τας ] Male Rhen. περιπεσόντας. Versio 
