/ 
/ ■ 
2/4 AD NO TATI ΟΝ ES 
άρχομένον βάρος προς rrj] Ita vulgatum ordinem άρχα¬ 
μένου προς τη yp βάρος mutaui , vti voluit Sylburg. in in¬ 
itio veris et prope littus Albertus vertit. Contra Rhen. ha- 
bet τον άρρενος άρχομένον προς rrj yp βάρος, suprascri- 
pto ερχομένου. Sed ecce Athenaeus 3 . p. io 5 . ex h. 1. po¬ 
suit: των μαλακόστρακων οχεύονται, κάραβοι, αστακοί, 
καρίδες καί τ. τ. — τετραπόδων, οχεύονταν δέ τού βάρος 
άρχομένον προς τρ yrj — ενιαχού δέ, όταν — αρχηται. vbi 
Editio Veneta cum Codice A. ερχομένου , Epitome vero 
ερχόμενα habet. 
2. άλλήλων] Sylburg άλλήλοις malebat. Deinceps ό, τε 
καρκίνος — έκ τού οπισ -dev. Postea οντω ό μείζων vertit 
Tltomas , et επιστρέτρει vertit conuertitur. 
allco — ον&ενί] Ita Rhen. pro άλλο — ονΰέν. Sequen¬ 
tia vulgo ita legebantur: μεϊζον καί μάλλον άίρεστηκός 
έστν τής ζήλειας καί συνηρεφέστερον. Ego vero ordinem 
et scripturam Rhen. secutus sum, inserto το articulo ante 
τής Ίτηλείας, quem vertit etiam Thomas. Totum hunc 
locum Albertus ita interpretatur: Cancer vero communis 
coit, quando femina sub ipsum intrans equitatur a mare sic, 
quod sua coopertoria testea, quae tunicae vocantur, inuol- 
vuntur ad inuicem, ita quod porta, quae est inter duas tu¬ 
nicas vnius, directe fuerit supposita portae, quae est inter 
duas tunicas alterius. Dico autem duas tunicas superfi¬ 
ciem duram et inferiorem in cauda, quae est sicut pellis cor¬ 
nea, sed tenuis. In extremitate enim illius est porus super a- 
tium . Sic enim cancer minor, qui est mas, ascendit super 
feminam retro et declinat se ad ipsam: femina vero verten¬ 
do latus caudae contra eum, et sic applicatione portarum 
completur coitus. — nisi quod femina est maiorum mem¬ 
brorum, et coopertoriorum siue tunicarum in cauda distan¬ 
tia est maior in femina. Sed et cauda tota latior est et ma¬ 
gis tenuis in femina: in masculo autem est magis rotunda 
et spissior, et in radice habet masculus quatuor longas 
virgulas in cancris fiuuiatilibus } quas non habet femina. 
