28ο ADNOTATIONES 
337. et 353 . uidviav πότην et vrinantem meinorauit; secl 
larum is non vrinantem fecit, sed ibidem versu 52 . vndas 
alis stringentem : οςτε κατά δεινούς κόλπους άλός άτρυγέ- 
τοιο ίχΰυς άγρώσσων πυκινά πτερά δεύεται άλμη. Aristo- 
pha •es laros voraces memorauit in Nubium versu 591. 
Auium 567. et in Equitum 956, vbi est λάρος κεχηνως επί 
πέτρας δημηγορώ v. Vrinantes αιώνιας facit etiam Apolkn- 
nius 4 , 966. Sed interpres graecus nescio quis, cuius lo¬ 
cum exscripsit Suidas in AiSuia^ dum poetae innomi¬ 
nati locum interpretatur bone: αί&υίης υπό πτ&ρύγεσσιν 
έλυσαν πείσματα νηός, tradit, mergos sereno et quieto mari 
non audere progredi in mare timentes animalia marina, 
contra tempestate instante prodire. Quam interpretatio¬ 
nem falsam conuincunt loca scriptorum supra posita. Su^- 
perest epigramma Mnasalcae Analect. I. p. 192. 110. i 3 . in 
sepulcrum αίιλυίας , vbi dicitur ποδήνεμος, τάς ποτ έλα - 
τρροτατον χε'ρσον εάρεψε γόνυ: additur: πολλαις γάρ νά- 
εσσιν ίσόδρομον άνυσε μάκος όρνις όπως, δολιχάν έκπο- 
νεουσα τρίβον. quae in auem marinam minime quadrant, 
inprimis additum illud όρνις όπως. Quare equam nomine 
Ai&uia vocatam interpretari maluit Jacobs in Annot. ad 
Ii. 1. p. 4 o 5 . Denique, vt breuiter dicam, quod sentio, 
larus quae sit auium aquaticarum, delinire non magis au- 
sim, quam quae alSuiag vocabulo significetur. Sunt tamen 
plurimae notae lari parasitici et marini Linnaei, quae Grae¬ 
corum ai&uia conuenire videntur, 
το μέν πλή'&ος'] Ita cum Rlien. versio Tbomae pro vul¬ 
gato το δέ πλ. babent. Deinceps των ορνίθων Rlien. Sta- 
tim a larorum et mergorum mentione redit ad halcyonem 
Philosophus, habitatione communi et loco militatus, vt 
simul larum et alduiav commemoraret. Scaliger tamen 
intempestiue censebat halcyonis historiam ita interrumpi. 
Debuisse philosophum potius ita a locis auium partum di¬ 
stinguere : Partimibi nidos faciunt, pnde cibum capiunt, 
