AI) LIBRI V. CAP. XI. 290 
την μεν περιστεράν τιβασσόν είναι, την δ' ον. — Τίκτουσι 
δέ ai περίστεροί κατά πάσαν ώραν του έτους' 'ivSev τοι καί 
δεκάκις του έτους ώδίνουσι. Sed ante omnia locus Athenaei 
est examinandus, qui plura hinc et aliunde excerpsit, 
olim varie lacunosus, nunc demum ex Codicibus scriptis 
suppletus. Is igitur primum respiciens locum infra 8, 3 . 
Αριστοτέλης φησϊ περιστερών μέν είναι εν γένος, είδη, δέ 
πέντί, γράφων όντως · περιστερά > cpaip , φάσσα , τρύγων *> 
εν δέ πέμπτο) περί . ζώων μορίων την φάβα ονκ ονομάζει · 
Manifestum est, eum ibi φάιρ, φάττα iuxtascripta nomina 
legisse; sed falsum est, genus vnum columbaceum statui a 
philosopho, species vero quinque. Nec genus ibi nec spe¬ 
ciem nominat, nec omnino numerum posuit. Sed hoc no¬ 
stro in loco vides πλείω γένη περιστεροειδών dici; quem 
ipsum respiciens Athenaeus εν πέμπτοο περί ζώων μορίων, 
vt saepius alibi, nominat. Atque omnino sicubi είδος Phi¬ 
losophus dicit, quod facit raro, non tam speciem generis 
facit, sed plerumque eadem notionequa genus, dicit. 
Falsum igitur istud, species quinque columbarum disertis 
verbis et numero definito editas fuisse a Philosopho; po¬ 
tius Grammaticus numerum istum e vulga;ia loci vnius scri¬ 
ptura collegit. Tum sequuntur plura ex altero loco ex¬ 
cerpta; quae vero ex hoc nostro sumta sunt, primum in- 
spiciamus : οτι περιστερά έτερον, πελειά,ς δελαττον, καϊότι 
η πελειάς τιάασόν γίνεται, περιστερά δέ καί μέλαγ καί 
μικρόν καί έρυάρόν καί τραχνπουν · διό ουδείς τρέφει. Ιη 
quibus permutata primum sunt nomina specierum πελειάς 
et περιστερά, deinde male ερυάρόν pvo ερυίλρόπουν posi¬ 
tum. Postea pro· ίλαττον erat έτερον ponendum, quod et¬ 
iam in manuscripta Epitome et Codice optimo A. supra vo¬ 
cem ελαττον inter lineas adscriptum eadem manu legitur. 
Denique vulgatum τι&ασόν Codex A. in τίϋασον mutat, 
quo accentu τιάάσους scriptum habet 'Etymo!. M. p. 429,10. 
Rectius omnino in prosaica oratione τιΰασός saltem scri¬ 
bitur, a τι&ός deriuatum, vnde τι&ασευτης apud Aristo- 
