AD LIBRI Y. CAR Xi{. 
$97 
vero cum versione Tliomae prius η omittendum erit. Pro 
πράγμα Rhen. πάθος liabet cum Med. 
2. μαστών ωσαύτως ] Rlien. ομοίως. Notanda variatio 
in structura verbi επισημαίνει ; primum enim adiungit 
κατά την μεταβολήν , deinde datiuum μεγέθει καί εϊδει, 
postea iterum praepositionem, sed diuersam, επί τών α μα- 
στών. — Deinceps γεννητικά ante Sylburgianam operam 
dabant Edd. vt Codd. scripti omnes. 
ένίοις Rlien. εν ένίοις έπίδηλος. Idem την αρ¬ 
χήν dedit, omissa copula τε vulgo interserta. Indidem et 
ex Med. vulgatum καί το γόνιμον correxi et vocabulo ηδη 
auxi, τό σπέρμα habent Junt. Camot. 
3 . ολως εχει\ Ex Med. et Rhen. όλως accessit, consen¬ 
tiente versione Thomae. Deinceps pro πρεσβυτέρων Rlien. 
dat όξντέρων, pro βαρύτερον Med. τραχντερον. Postea φθέγ¬ 
γονται oi μεν, omisso δε, Rhen. 
καί ή των κυνών] Rlien. καί των κννών δέ, consentiente 
versione Thomae. Pro γεννώμεναι Rhen. γινόμεναι dat, 
cui equidem γενόμεναι aptius substitui. Sequens μέντοι γε 
omisit Rhen. postea περιϊόντος habet. Denique verba η 
τέως omisit versio Thomae. 
4 . εν τω βαρύτερον — θηλειών] Haec verba Med. cum 
Rhen. et versione Scoti omisit. Sequens άπότασις ex ver¬ 
sione Thomae et Gazae assumsi. Ille enim vertit: extensio 
aliqua est vocis: hic: quorum scilicet vox aliqua cum pro¬ 
ductione emittitur. Edd. pr. cum Ambr. άπόστασις , Ca¬ 
mot. Vatie, άπόσταλσις , quod cum Sylburgio receperunt 
Edd. recentiores. άπόστασις τις Med. άπότασις τις versio 
I hornae reddidit, άπόταλσις Rhen. άπότασις in Reg. est, 
sed ex correctione, item in Canis, quod recepit Camus. 
Scaliger άπόστασις defendens interpretabatur in quibus 
vox dijfert. 
τα έκτεμνόμενα\ De bobus vel vitulis intellige. Insoli¬ 
tum genus, quasi τά βοών εκγονα dixisset antea. 
5 . αύτοετες] anniculae Gazae. Potest ad προ βατόν re- 
