AD LIBRI V, GAP. XII. 
3o5 
versione Tliomae πρώτον είκοσι ετών habent, quae scriptura 
longius etiam abit diuersa. Plinius 8. s. 10. Aristoteles 
biennio gestare in vtero , nec amplius quam singulos, vbi 
plures libri cum Solino praeferunt: nec amplius quam se¬ 
mel gignere pluresue quam singulos. Quae verba Harduinus 
tanquam redundantia resecuit, sed vereor, ne Plinius ea 
duxerit e verbis nostri male intellectis, ην· δ' αν έγκύμονα 
ποίηση — ονχ άπτεται. Nec enim solus Plinius ita erra¬ 
vit, sed Aelianus etiam Η. A. 8, 17. quem locum vulgo vi¬ 
tiosum obiter sanare conabor. Narrat castum et sobrium 
accedere ad feminam elepliantem marem, quasi sobolis 
successionem curantem, Xvct μη αυτούς έπιλΐπη η έπιγονη 
η εξ άλληλων, ενιάσι το σπέρμα. Άπαξ γουν εν τω βίω τω 
σφετέρφ μνημονεΰονσιν άφροδίτηςόταν η &ηλε*α ύπο- 
με'νη καί αυτή * είτα έμπλήσας έκαστος την σνννομον, το 
εντεύθεν επί τούτοις ούκ οΐδεν αυτήν. Vides igitur in nar¬ 
ratione tam aperta et verbis 11011 obscuris Philosophi tamen 
aberrasse a veritate Sophistam inepte curiosum. Piedeo nunc 
ad Plinium, qui 10. s. 83 . elephanti paviunt singulos ma¬ 
gnitudine vituli trimestris. At Aelianus Η. A. 4 , 3 ι. άπο- 
τίκτει δέ ίσηλικα το μέγεθος μόσχο) ενιαυσιαίω. Nostci’ de 
Generatione 4 , 5 . διό καί το των ελεφάντων έμβρυον rjlU 
κον μόσχος έστί. Sed idem Aelianus 8 , 27· aliunde haec 
tradidit: το δε μέγεθος έστι τού τικτομένου κατά δελφακα 
την μεγίστην. 
πεντέτης ών η εξέτης ] Vulgatum πέντε ετών η εξ ών ex 
Med. correxi. Nam Rheri. πεντέτης η εξέτης sine ών habet 
scriptum. Versio Tliomae quinquennis aut sex annorum. 
Igitur πεντέτης η εξ ετών scriptum legit. Sed praeterea 
Med. priora ita variauit : η δα έλέφας —- η μεν νεωτάτη 
δέκα ετών, η δ& πρεσβυτάτη πέντε καί δέκα * ό δέ etc. 
Plinius huius ipsius loci, non alterius, scripturam expres¬ 
sit libri 8. s. 5 . Pudore nunquam nisi in abdito coeunt, 
mas quinquennis, femina decennis. Initur autem bien¬ 
nio, quinis, vt ferunt, cuiusque anni diebus , nec amplius: 
. V 
