AD LIBRI V. CAP. XIII. 
3i5 
augeri et crescere versus anteriora: φανερόν δ'έστί καί 
τουτ επί των στρομβωδών ταίς ελίκαις · αεί γαρ αυ'ξανο i 
μενών γίνονται πλείονς επί το πρόσθιον καί την καλούμε¬ 
νη ν κεφαλήν, vbi Gaza: anfractibus eius, qui subinde ac¬ 
crescentes plures efficiuntur in pariem priorem. 
8. Κηριάζουσι δε καί ol μυες] Et tamen de Gener. 3 ,11 , 
est, alliorum more μνας παραβλαστάνειν' περιφύονται 
γαρ έλάττους αεί περί την άρχην * κηρυκες δε καί πορφύραν 
καί τα λεγάμενα κηριάζειν οϊον από σπερματικής φνσβως 
προΐενται μυξώδεις υγρότητας . Igitur μυες liic fauificare 
negantur, quoniam fauificantibus opponuntur, alioque 
modo nasci dicuntur. Difficultatem Imius loci non vidit 
Camus in Commentario p. 5,22. In solo Plinio reperi libri 
32 . s. 32 . quae huc pertinere videntur: Purgant et myaces, 
quorum natura tota in hoc loco dicetur. Aceruantur mu¬ 
ricum modo, viuuntque in algosis, gratissimi autumno 
et vbi multa dulcis aqua, miscetur mari, ob id in Aegypto 
laudatissimi. Procedente hieme amaritudinem trahunt co¬ 
loremque rubrum. Videtur aceruari liic significare graecum 
κηροαζειν. Praeterea recentiores Graeci totum lioc genus 
μυακων nomine appellarunt, dispertiti in duas stirpes; mi¬ 
nores enim, rotundiores et liirtos μνΐσκους vocarunt. Cf. 
disputata in Indice Scr. Rei Rusticae p. 262. et 283. I11 mi¬ 
tulis Linnaei plura genera confusa latent, quae solertia re¬ 
centi orum distinxit notis externi corporis, sed interiora 
nondum satis perspecta Iiabemus. Igitur veterum mures 
comparare cum his homini inprimis maris experti nondum 
tuto licet. 
λιμνόστρεα ] Leon. Camot. Rhen. versio Thomae λιμό - 
στρεα cum Med. Reg. Ambr. Eadem varietas fuit supra 4 , 
4 . vbi τραχέα et παχνχείλη dicuntur. Ibi praeterea Med. 
λημνόστρεα , versio Thomae lemnostrea habet. De Generat. 
3 , 11. est: πρός τε τοίς πλοίοις γίνεται σηπομένης της 
αφρώδους Ιλνος καί πολλαχον, ον πρότερον ον δ εν υπήρχε 
τοιοντον, ύστερον δι ένδειαν υγρόν του τόπον βορβορω- 
