320 
ADN0TATI0NES 
τούς πόδας. In quo genere post Rondeletium Cuvier agno¬ 
vit cancrum depuratorem Linnaei; Pennantus autem can¬ 
crum velutinum cum Aristotelico comparabat. 
πιννοτηραι'] Vulgatum πιννοΰηραι iam olim Sylburg 
alii que corrigi voluerunt ita, vt ex Canis, dedit Camus. 
Pinnoterem vocat Plinius g, 42. et Clearcbus Athenaei 5. 
p. 8g. Vulgatum Thomas reddidit praedones pinnarum . 
Fabulam de pinnotera a recentioribus varie exornatam 
primus explosit Valisneri in Opere Tom. III. p. 43 1 , nostra 
aetate iterum Chemnitius. ΤΙίννας ipsas supra 4, 4. inter 
biualuia ακίνητα καί προσφυή annumerauit, valuas assi¬ 
gnans τραχείς καί αρραβδώτους. Semper oua habere anno¬ 
tat de Gener. 3, 11. De bysso pinnae locus est clarissimus 
Basilii in Hexaemero positus a Casaubono ad Athenaeum 
III. p. 8g. Pernae nomen reperio apud Albei;tum p. 244. b. 
Perna animal est marinum de genere concharum, et est 
croceum valde magnae quantitatis, et inter ipsas conchas 
existens vescitur vellere fuluo et rutilo valde pretioso . et 
Jiunt inde ornamenta vestium et peplorum pretiosa, vbi ver¬ 
bum vescitur vitiosum esse suspicor. Χρυσουν εριον vocat 
Basilius et Procopius vestem inde factam commemorat. 
Gallorum Jambonneau hinc factum est conchae nomen. 
Quem Pinnoterae nomine descripsit Forskolius cancrum 
longicaudatum, num intelligi voluerit Aristoteles, dubi¬ 
tari potest. Capite sequente sect. i. similem hospitem spon¬ 
giarum πιννοφύλακα vocat. Vocabulum καρκίνιον in vsu 
sermonis vulgaris fuisse de pinnotere docet locus Aristo¬ 
phanis Vesparum versu i5io. vbi poetam Carcinum cum 
lilio deformi ludens quaerit: τουτί τί ην τό προσε'ρπον ; 
οξίς η φάλαγ'ξ; respondet alter: ό πιννοτηρης ούτός εστο 
τον γένους, 6 σμικρότατος, δς την τραγωδίαν ποιεί. Vo¬ 
luit Καρκίνιον dicere, id est filium Carcini. Sequens vulgo 
κτένεσι Ionicum pro κτεσί annotauit Sylburg. kteneis —— 
lemostreis versio Thomae. Sed ipsum κτεσί ex Mediceo 
restitui. 
