3s8 
A D N O TAT IONES 
philosopho ignotum, arguit Plutarclms. Sed etiam Plinius 
spongoteram omisit, alioquin mirabilia vbique curiose 
consectatus. Quid? quod Antigonus, cum liunc locum 
de spongiis excerperet c. 89 . spongoterem tamen vel pinno- 
phylacem spongiae ne nominauit quidem. Suspicor igitur, 
fabulae de spougotere notitiam aliunde adPlutarehum per¬ 
venisse. Sed in ipsis Philosophi verbis nihil mutat versio 
Thomae, nihil Scoti, quod quidem satis intelligitur ex 
liis Alberti: Est autem in locis gumen sine spongiae quod¬ 
dam animal rubeum et vocatur seruuns otium, et est par¬ 
vum simile araneae: et hoc quando venari pult cibum, os 
aperit, et si quid intrauerit, claudit ipsum et comedit. 
Sane cancrum tridentatum et ante n natum in foraminibus 
spongiae officinalis reperit habitantem Forskoiius; igitur 
res nec auctoritate caret, nec est a naturae veritate aliena; 
sed nunc quaerimus, quid Aristoteles scripserit, quid ver¬ 
borum seriei et structurae conueniens. sit et aptum ; deni¬ 
que quid sit illud, quod interpretes in fraudem hucusque 
induxit. Atque hic solus liber Rhenani ad veri vestigia me 
perduxit, cuius scripturam substitui vulgatae: tari δέ οίον 
άραχνιον — καί διοίγόντος. Apparet άραχνιον esse mem¬ 
branam tenuem, similem telae aranearum, obductam fora¬ 
minibus spongiarum, qua vel reserata vel clausa venatio 
exercetur. Hoc άραχνιον recte dicitur esse επί των fiaka- 
μών ; alii vero vocabuli similitudine decepti άραχνιον par¬ 
vam araneam interpretati sunt, quae rectius εν ταϊς Ea- 
λαμαις esse diceretur, vt ipse Philosophus antea dixerat 
εν ταϊς βαλαμαις γίγνονται. Qui Mediceum librum in 
vsum Galli comparauit, vereor vt oculos recte adhibuerit; 
nihil enim aliud varietatis inde retulit nisi ά διοίγοντες, 
quod statim amplexus reposuit Camus. Nunc ad cetera 
pergamus. 
τα μικρά] Haec versio Thomae omisit, qui paulo antea 
επί θαλαμών reddidit sub camerationes; itaque υπό S α¬ 
ία μων scriptum legit. Sed idem confirmat scripturam ex 
