532 
ADN O TATIO NES 
rei color, Africis praecipue , quae generantur in Syrtibus. 
Postremum membrum aliunde accessit. In priore autem 
nullus sensus inest, nisi illis ad praecedens conchae mi¬ 
nutae. in his repertae ostendunt retuleris: vt non solum 
sensum spongiis Toronaeis, sed vitae etiam tenacitatem di¬ 
visis et auulsis quasi insectis tribuisse videantur. Si sen¬ 
sum liunc ex Pliilosophi verbis extorquere velis, conatum 
frustrabitur verbum άμφισβητοϋσιν, ώσπερ ol έν Τορώνη. 
Toronaei enim ita negabant sensum inesse spongiis, igitur 
etiam vitam. Ali ter igitur scriptum locum reperit Plinius, 
ita fere: περί τούτον άμερισβητούσιν, όπερ ol εν Τορωνμ 
cpotal· τρέφειν γάρ εν έαυτω ζώα, έλμινΦάς τε καί ετερα 
αττα · καϊ όταν άποσπασβή, κατεσΰίειν τα ίχ&νδια τά 
πετραϊα, καί τάς ρίζας τάς υπολοίπους, εάν άπορραγη, 
φύεσΰαι πάλιν — καί άναπληροΰσΙΙαι. — Denique pro ά- 
πορραγη versio Thomae habet abstergantur. 
4. . αλακώτεροι] ita pro μαλακώτατοι dedi ex Rlien. et 
versione Thomae: molliores autem maxime spissi. Legit 
igitur scriptum μαλακωτεροι δέ ol μάλιστα πυκνοί. Paulo 
antea γίγ'νονται post μέν ούν inserui ex Med. et versione 
Thomae. Plinius: Maximae fiunt manae , sed mollissimae 
circa Lyciam, vbi, nisi Plinius ipse aberrauit, scriben¬ 
dum : Maximae Jiunt manae circa Lyciam, sed mollissi¬ 
mae spissae. Sed ecce idem Plinius 3o. s. 4 η. extrema: 
Trogus auctor est, circa Lyciam penicillos mollissimos na¬ 
sci in alto, pnde ablatae sint spongiae. Hoc argumento 
certissimo constare videtur, Plinium sua non ex Aristotele 
ipso duxisse, sed ex Trogi interpretatione transtulisse, 
eidem que Trago debere imputari, si quid accessit aliunde, 
et quidquid peccatum fuit. 
ol εν τοϊς βαβέσι] Articulum omittit Rlien. Plinius : In 
profundo autem nec ventoso molliores: in Hellesponto 
asperae, et densae circa Maleam. Putrescunt in apricis lo¬ 
cis : ideo optimae in gurgitibus, vbi non satis ab errore sibi 
cauit Plinius. Pro Μσ.λεας versio Thomae habet vitra ca - 
