354 
ADNOTATIONES 
separato ille, digesti in partes fimi liic reddit. Sequens 
χώριζε iv Gaza discernere interpretatur. 
λέγουαι τότε] Vulgo τότε post κατεργάσασθαι positum, 
transtuli auctore Rhen. et versione Thomae. Gaza omisit. 
τότε κατειργάσθαι Med. Canis. Annuum stercus intelligi 
docent Qeoponica 2, 21, 10. et ibi annotata. 
11. μεν γάρ καί] Rhen. cum Thoma καί omisit. Eadem 
versio Thomae olov πεφυκότα vulgatum vertit velut ad¬ 
ii at a, Gaza quasi haerens adhuc fibris. Igitur προσπεφυ - 
κότα scripsi, vti supra sect. 8. quo respicit etiam copula 
καί addita. 
άποτελεϊται] Rhem άποτελεντα. Versio Thomae con+ 
sunimatur: eadem deinceps πνεύματος καί ήλιον reddidit. 
όρσοδάκναι] Edd. pr. et Reg. όρσαδάκναι, Med. Canis. 
όρεοδάκναι , versio Thomae oreodagnae. Intelliguntur 
chrysomelae saltatoriae Linnaei, quas Alticarum nomine 
et genere complexus est Fabricius, nostrates pulices ter¬ 
restres vocant; ab δρσον ο,Χ,δάκνειν appellatae. 'Οροον vero 
pro δρμενον germen significare videtur. Hesychius ζωνφιον 
εν τη κράμβη γινόμενον interpretatur, ad quem mecum de 
etymologia sentit Guyetus. Fuit, qui όρσοδάκνας genus ti¬ 
nearum, nostris Krauteulenraupe, κανθαρίδας vero curcu¬ 
lionum genus interpretaretur; quocum equidem dissentio. 
Ceterum in foliis caulis habet versio Thomae; igitur εν τοϊς 
φύλλο*? scriptum legit. Fro γίνεται Mosq. γίνονται habet. 
άπίοις — πενκαις ] Versio Thomae pirum et abietes, de¬ 
inde canina spina habet. Cantharis Theophr. h. pl. 8,10. 
έπιγίνεται έν τοϊς πνρόϊς. Plinius 18. s. 44 . est et cantha¬ 
ris dictus scarabaeus paruus: frumenta erodunt. Haud scio 
an diuersa ab Aristotelea sit ista cantharis. Sed ecce Ae¬ 
lianus Η. A. 9, 39. τίκτεται εν τοϊς των πυρών ληΐοις καί 
ταϊς αίγείροις καί ταϊς ουκαϊς προσέτι το των κανθαρίδων 
φΐιλον , ώσπερονν Αριστοτέλης λέγει. De insecto et locis 
veterum, etiam hoc nostro, plura dixi ad Nicandri Alexiph. 
1 i 5 . p. ix 4 . vbi κανθαρίς σιτηβόρος est. 
