368 
ADNOTATIONES 
bono et recentioribus Editoribus, eamque ipsam scriptu¬ 
ram exhibet cum Reg. et Vatie. Rhenani liber, quos se¬ 
quor. 
άπαληλιπται ] Canis. επαληλιπται, Med. Rhen. contra 
άπαλήλειπται dant, obstruitur foramen versio Thomae. 
Deinceps Medie, habet τούτον olor όσον , sed in Rhen. est 
κυττάρω τοότωνού όσον. Versio Thomae habet: e regione 
autem foramen goni quantum stilla. Legit igitur scriptum 
καταντικρυ δέ ό κντταρος του γόνου όσον σταλαγμός. 
Gaza vertit : paululum mellis quantum gutta in cellis cra¬ 
bronum e regione proli paratur. Quam interpretationem 
equidem probo. Capite antecedente sect 7. de sobole apum 
similiter erat: όταν δέ τε'κη εν τώ κηρίω , μέλι εκ του άπαν- 
τικρυ γίγνεται. 
at σχάδονες~\ Articulum ex Rhen. addidi, qui tamen 
liber deinceps male αέρι et λαμβάνει scriptum habet·, idem 
εν ante ταϊς πανσελήνοις omisit. Postea εκ του πλαγίου 
Rhen. Aliam scripturam reddidit Xliomas his verbis : ha¬ 
bent autem gonos et permes — ex latere. Legit igitur scri¬ 
ptum εχουσι δέ καϊ etc. De re ipsa noster infra 9, 28 , 3 . 
de cellis σφηκών et quidem matricum : γίγνονται δέ οϋτοι 
άνω επί του σφηκίου έπιπολης μείζους σκώληκες εν 'Βυρίσι 
συνεχέσι τέτταρσιν η μικρώ πλείοσι, παραπλησίως δέ ώς- 
περ εν τοϊς κηρίοις τά των ηγεμόνων · vbi vide adseripta. 
Sed ibi de loco cellarum in lauis sermo esse videtur, hic 
de situ seminis et vermium in ipsis cellis. Ceterum σπα- 
δόνες etiam hic, vt alibi, spadones audiunt Thomae. In Ari¬ 
stotelis hoc loco constanter σχάδων et σχάδονες editum et 
scriptum legitur, vt apud Suidam; contra infra 9, 4 o. vt 
in Hesycliio, Etymologico M. Polluge 7. s. ι 48 . σχαδόνες 
sunt τά των κηφηνών κηρία. Hesychius rectius: τά των 
μελισσών κηρία , ένΒα οι σκώληκες. Theocritus 1, \ [ ίγ. 
pro fauo meile repleto dixit: πλήρες τοι σχαδόνων (το κα¬ 
λόν στόμα , Θΰρσι, γένοιτο), et ante eum poeta comicus 
