3 ;o A D Ν Ο TAT IONES 
est vulgata lectione βομβυκίων decepti, qui bombyces lios 
eosdem credidit cum iis, quos Philosophus supra c. 19. 
memorauit, quosque idem Plinius cum Assyriis bombyci¬ 
bus sericum praebentibus comparauerat. Temere igitur 
verba in Assyria proueniem interseruit statim ab initio, 
quae, si prudenter agere maluisset, deinceps demum col¬ 
locare debebat, vbi subiungit: Ei cilia horum origo: quae 
sunt potius de bombyce vel verme sericum gignente. Sed 
Assyrium bombycem ignorauit Aristoteles; Coum enim 
nominauit. Libri scripti in Plinio non variant, nisi quod 
in his ceras ex Regio 2. posuit Broterius. Plinii errorem 
ineptissimis argumentis defendit Harduinus, quanquam 
verba de bombylio intelligenda esse cum aliis agnouerit. 
Scilicet noster infra q.rc. 4 o. post σφήκας, άν&ρηνας et 
τενΰρηδόνας tria genera solitaria κηριοποια memorat, σει¬ 
ρήνας communi nomine appellans; quorum primum σει- 
ρην ό μικρός, φαιός , alterum σειρην 6 μείζων όμέλας καί 
ποικίλος, tertium ό καλούμενος βομβνλιος, μέγιστος τού¬ 
των. De hoc vero , postquam reliqua genera pertractane- 
rat, omissa tamen sirenis maioris et mirioris mentione, ita 
demum cap. 43 . pergit: oi δέ βομβύλιοι τίκτουσιν υπό πέ¬ 
τρας επ αυτής της γης ί 9 νρίσι δυσϊν η μικρω πλείοσιν. 
εύρίσκεται δε καί μέλιτος αρχή φαύλου τίνος εν τοντοις. 
De lioc eodem igitur bombylio hic etiam Philosophum in¬ 
tellexisse, certum mihi videtur, quanquam id neget Camus 
Comment. p. i 3 i. nulla edita ratione. Sedis verba libri 
noni υπό πέτρας male vertit sur la terre nue sous unepierre 
cum Gaza, qui sub petris posuit. Sed ita debebat esse υπό 
πέτραις . Ex hoc altero loco nostro apparet, υπό πέτρας 
esse idem quod προς πέτρας , ad saxa vel lapides. Nunc 
ad Plinii interpretationem reuertamur, qui pro πολύ τι 
ωχρότερος aliud quid scriptum legit, quod largius inter¬ 
pretatus est. Equidem πολνχονστερον scriptum in eius 
libro fuisse suspicor. Deinde vbi salis specie conuertit, 
vulgatam scripturam ώσπερ οί άλες secutus esse videtur. 
