382 
AD NO TATIO NES 
item maiores quae canunt. In reliquis Plinii verbis multi 
etiam errores insunt, nescio ipsius an librariorum culpa 
admissi. 
καλουσι δε τους ] Vulgo intersertum τινίς post δέ cum 
Med. Rhen. omisi. Deinceps άχίτας Rhen. Idem cum Me¬ 
die. τριγόνια liabet, trigonia versio Thomae. Hesychius: 
"Τιγόνιον η τέττιγόνίον, είδος τι τεττίγων Άριστοτέλει. vbi 
Photii locum apposuit Alberti hunc: Τιγόνιον, επί του μη- 
τιίου τί&εται. Idem Photius : Τεττιγόνιον, όμοιον τέττιγί· 
Τπίλϋκός Κοραλίσκο). Etymologicum Μ. Τιτιγόνιον, ζώυ- 
rpiov όμοιον τέττιγι. vbi monet Sylburg, eandem scriptu¬ 
ram ex Aelio Dionysio habere Eustatliium ad Homer. II. 2, 
3i4. p. 229 , 27 . Iterum Hesychius: Ήτιγόνιον, τέττιγι 
όμοιον, καί ό κέρκωψ. Vocabulum τιτιγόνιον deriuabant 
Grammatici a verbo τιτίζειν , quod de pullis auium vsur- 
patum Homerico versui II. 2, 3i4. Zenodotus inserebat in 
locum vulgati τετριγώτας , ad quem locum Scholia Veneta 
habent: οι νεοττοί τιτίζουσιν. Alii tradebant, Zenodotum 
τεττίζοντες scripsisse in isto loco, velut Eustathius ad II. 
4, 3/4. Vnde apparet, verba τιτίζειν et τεττίζειν eundem 
stridulum sonum cicadarum, etiam similem auium pullo¬ 
rum significasse. Simplex fuit τίζω , duplicatum τετίζω 
et τιτίζω , vnde τέττιγι nomen fuit factum. Et videtur in 
scriptura Codicum optimorum τριγόνια latere τιτιγόνιον , 
ex quo Hesychii ήτιγόνιον vitio fuit natum. Auctor Phi¬ 
lomelae fritinire ait cicadam. Denique noster supra 4, 7 . 
minus definite: εστι δ*αυτών πλείω εϊδη, καί διαφέρουσι 
μεγέ'&η καί μϊκρότητι καί τω τους μεν καλούμενους αχέ- 
τ ας υπό τό διάζωμα διηρηοΰαι καί εχειν υμένα φανερόν, 
τα δέ τεττιγόνια μη εχειν . vbi libri scripti non variant. 
De vocis instrumento dictum ad 4, g. 
καί τούτων οί διηρημένοι\ Verba καί τουτιον omittit 
Ambr. Articulum οί primus addendum monuit Sylburg, et 
habet Rhen. Deinceps vulgatum έλαϊαι ου γίνονται πολν- 
σκιοι ex Medie. Veneto, Rhen. et versione Thomae cor- 
