386 
AD NO TAT IONES 
dam tamen eorum recensum, vt iis vtipossint physiophili 
ad ordinandum genus specieSque varias distribuendas et 
appellandas. Male enim hucusque plerisque abusi sunt viri 
docti, qui notitiam eorum aliquam habuerunt, et fere 
omnia male scripta posuerunt. Primum ponam Plinii lo¬ 
cum, qui diuersam generis totius partitionem habet n.s. 32 . 
Quidam duo alia genera faciunt earum , surculariam, quae 
sit grandior, frumentariam, quam alii auenariam vocant . 
udpparet enim simul cum frumentis arescentibus. Plinius 
ipse videtur alia duo genera ab Aristotelicis diuersa intel- 
figi voluisse; ego vero scriptorem latinum, a quo Plinius 
transtulit, eadem ipsa genera, quae Philosophus nominibus 
graecis appellauerat, latinis vocabulis vsum dixisse cen¬ 
seo. Surculariam autem dixit maiorem, quae arboribus, 
arbustis et surculis insidet, ibique canit; contra frumen¬ 
tariam minorem, serius enatam, quae in segetibus et 
herbis degere solet. 
Aelianus Η. A. 12, 6. narrat ipse vidisse publice venden¬ 
tes fasciculos consertarum cicadarum; quin etiam sale vel 
alio modo conditas s eruar i memorat ad coenarum vsum: 
εϊδον και τέττιγας είραντάς τινας καί πιπράσκοντας επί 
δεϊπνον και μάλα γε άδειπνον . (Vulgo est εδείπνει) — άλλα 
καί υμάς ταρίχους έργάοαο&αι τολμωσι. Altero loco 10, 
44 . haec genera vel potius species cicadarum commemorat: 
primum quidem d τε'φρας , cinereum a colore vocatum; 
alterum μέμβραξ, cuius vocabuli originem ipse ignorare 
Se profitetur. Cetera nomina: ό λακε'τας , 6 κέρκωψ, αχέ- 
τας, άκαν&ίας, genera diuersa an sexus vocabula sint, ipse 
definire non est ausus. Quem locum Suidas in voce Τέφρα 
cum excerpsisset, addit, ήχέτας et άκαν'&ιας non generum 
diuersorum nomina, sed epitheta esse. Quod de άχέταις 
verum esse, ipsius Aristotelis testimonio constat. Idem sub 
άκαν&ίας repetit, addens chro' τον ι)χείν εν άκάν&αις vo¬ 
catum, quod spinetis insidens stridet. Pertinet igitur ad 
surcularium Plinii genus. Μέμβρακα significare idem cum 
