AD LIBRI V. GAP. XXV. 
38j 
vocabulo ηχέτας, probabile mihi videri, monui ad Aelia¬ 
num. Mani apud Athenaeum 7. p. 282. est in poetae loco; 
όταν x 9 έρος y καί ηχέται βαβραζωσι. Eodem pertinet λα- 
κέτας a verbo λακεϊν, sonare, strepere. Pro κέρκωψ 
Athenienses etiam κερκωηη dixere, test 4 Alexidis iragmen- 
to apud Athenaeum 4 . p. i 33 . Hesychius: Κερκωπη, μι¬ 
κρόν τεττίγιον, τό καλαμαιον λεγόμενόν. — οι δε τέττι'ξ 
ζήλεια μη φωνοΰσα. Idem κερκώποεν interpretatur τεττί- 
γων. Vides igitur, κέρκωπα vel κερκωπην alios de femina 
cicada fuisse interpretatos; quae sententia mihi quidem 
verior videtur. Κέρκον enim locustarum feminarum simi¬ 
lem aculeum defodiendis ouis inseruientem vocauit Aristo¬ 
teles. Simul ex Hesycliio nanciscimur aliud nomen vel 
synonymon καλαμαϊος , quem alii κέρκοΰπα esse interpre¬ 
tabantur. Pertinere is videtur ad Plinii genus frumenta¬ 
rium, in calamis frugum degens. Diuersa videtur Theo¬ 
criti 10, 18. μάντις a καλαμαία , quam interpretes Graeci 
ad genus ακριδών, locustarum, referunt, Schreberus vero 
ad Mantias Linnaei. Contra Hesychius in Καλαμϊς habet 
haec ιΚερυνηται δέ τους μικρούς τέττιγας καλαμίνδας κα- 
λούσι. vbi probabilis est interpretum suspicio, scribendum 
esse καλαμίδας. Idem ab Eleis cicadas vocari refert Ba- 
βακους a verbo βαβαζειν, quod idem interpretatur βοζν, 
clamare. In Ponto vero vocabulo eodem ranas appellari 
testatur idem Hesychius. Comparari hoc nomen potest 
cum altero Μέμβρα'ξ , de quo fuit antea dictum. 
CAPVT XXV. (vulgo XXXI.) 
οί τε φθείρες] Rhen. ot φΰέϊρες καί ai ψΰλλαι και κόριςι 
VersioThomae corees habet. Cf. dicta adCap. I. sect. 5 . de 
accentu vocabuli κόνιδες. Deinceps όπου δ' αν κόπρος 
Rhen. cum versione Thornae habet; vnde av adsumsi; 
postea συνίσταται Rhen. 
oi δέ κόρεις] Ita pro ai δέ Med. Rhen. Canis. Genere 
foemineo Geoponica i 4 . vsurparunt, sed Atticiy vt 
Bb 2 
