AD LIBRI V. CAP, XXV. 38 9 
omisso sequente τε. Sed Med. verba τον ποιητην omittit» 
Φερεκίδην Reg. τον Ασσυριον Med. Canis. Rlien. Sirum 
versio Tliomae. Denique γίνονταν πλήΰη φθειρών Rhen. 
πάΰος φΰειρών reddidit versio Thomae. Nunc ad rem. An- 
tigonus cap. 9 5 . qui li. 1 . excerpsit, post verba έξε'ρχεσβαι 
φθείρας habet: καί εάν τις έάση, εις νόσημα τούτο εμπί¬ 
πτει’ ώσπερ Αλκμαίωνι τω φυσικω καί Φερεκύδει τω Συ¬ 
ρία). quae multo minus integra sunt, quam vulgata huius 
loci scriptura. De varietate nominis vide annotationem 
Jo. Beckmanni. Plura ex nostri ζωϊκοις excerpta posuit 
Apollonius βαυμασ. c. 27. Plinius 11. s. 3 9 . Jam in carne 
exanimi et piuentium quoque hominum capillo: qua foe¬ 
ditate Sylla Dictator Alcman ex clarissimis Graeciae 
poetis obiere . 
2. από τον σώματος"] Rhen. άπο τον χρωτός habet, quod 
praefero. Deinceps idem εν τη κεφαλή dedit cum versione 
Thomae. Vulgo εν deerat; et pro εγγίνωνται Edd. pr. da¬ 
bant εγγίνονται , quod vitium correxit Sylburg. Sequens 
ζώων Rhen. omisit, vt articulum oi ante ορνι&ες. 
καί oi καλούμενοι ] Vulgatum οϊγε ex Rhen. correxi. 
Deinceps εάν μεν Med. si quidem puluerizentur versio Tho-*. 
nae. Vulgatum κονιώνται monente Sylburgio correxi. 
Κονιάσ&αι enim est calce illini. 
των εχόντων κανλόν] Med. Canis. Reg. et Rhen. scriptu¬ 
ram το εχον κ. recepit Camus, τον εχον Ambr. habentes 
collum versio Thomae. Philosophus ita aues πτερωτάς di¬ 
stinguit ab όλοπτέροις , insectis plerisque, quae tamen 
ipsae etiam pediculorum generi alicui obnoxia sunt. Pli¬ 
nius 1. c. Hoc quidem et aues infestat: phasianas pero in¬ 
terimit , nisi puluerantes sese. Pilos habentium asinum 
tantum immunem hoc malo credunt et oues. — Aquas 
quoque quasdam\ } quibus lauamur, fertiliores eius generis f 
inuenio apud auctores. Idem sect. 4 o. Est animal eiusdem 
temporis , infxo semper sanguini capite piueris , atque ita 
intumescenspnum animalium , cui cibi non sit exitus: de~ 
