AD LIBRI V. GAP. XXVI 
3 9 3 
ticae Pliilosoplius non meminit. Igitur inter terrestres larua 
est quaerenda, quales sunt, quae e frustis ligni et corticis 
pruni, quercus et salicis sibi vaginam parant, mox in ti¬ 
neas mutandae. Huc pertinet inprimis et cum philosophi 
descriptione plane conuenit larua tineae descriptae et pictae 
aFrischio nostrate, quam secundo loco Aldrouandus iam 
oliin descripserat, postea etiam Gallus Reaumure, postre¬ 
mus denique Italus Caietanus Montius in Coinment. Bonon. 
Tom.V. Part.I. p.333. seqq. JSiomen ξυλοφόρον ipse etiam 
praeiero vt aptius naturae animalis, quam ξυλοφ3όρον, 
nisi forte hoc ex vulgi errore vel fabula ortum dixeris. 
άραχνιώδει] Hoc vulgato άραχν ιώδες ex M. Can. versio- 
ne Gazae et Thomae substituit Camus. Thomas χιτώνι δέ 
άραχνιώδει το άλλο σώμα legit scriptum. 
κάρφι{\ Thomas claai lignei inepte vertit, et πρόσεχε - 
σ3αι βαδίζοντι tangere ambulantem. Statim συμφυα Med. 
άχρειος j Edd. Leon, et Camot. αχρείος , vt infra libro 6. 
άχρείον το ώόν τούτο καί άγονόν έστιν. Similis locus 9 ? 
3 9 . έως άχρειον άν ποίηση. De accentu disputant Gram¬ 
matici ad II. 2 , 269 . 
ό,τι δ 1 έ'ξ] Ita pro ο δ’έξ cumMed. Rhen, VersioThomae: 
quid autem ex ipsis fit. Sed male iidein αυτών , et Medie. 
πτερών τώνζωων. Plinius 11 . c. 35. Est tinearum genus 
tunicas suas trahentium quo cochleae modo; sed harum 
pedes cernuntur: spoliatae exspirant; si adepeuere, faciunt 
chrysallidem. Ficarios culices caprificus generat. 
3. 01 δ* έρινεοί ] Ita vulgatum ol δέ ρίνες ex Canis, et 
Med. correxit Camus, consentiente versione Gazae et Tho¬ 
mae, vhi est: erinei autem in agrestibus ficulneis. Ita fieri 
voluerat etiam Casaubonus; contra Bochartus Hieroz. 4 , 
c. 17 . ol δ 1 άρρενες οι — έρινοΐς. Codex Rhen. pro έρινοις 
habet έρινεοϊς. Mihi fructus caprifici έρινά vbique scri¬ 
bendi videntur, caprifici ipsae έρινοί. Quare scripsi εν 
τοίς έρινεοϊς. Prius ol δ * έρινεοί mutare non sum ausus in 
τα δ 3 έρινά, quanquam hanc scripturam veram existimem. 
