AD LIBRI VI. CAP. I. 
3 99 
induxit, antiquarum Edd. scripturam έπιλυγ . substituit 
Camus, έπιλαζομενα ύλης R. A. tv τη Ιπηλυγαζομένη νλη 
Med. Versio Thomae in arata materia . 
κόρνδος ] Junt. Camot. Sylburg. Vatie- habent κόρυδες, 
Bas κόριδες - 9 Med. κόρνδος } quod Casauboniana prima re¬ 
stituit , coridus versio Thomae. Cf. dicta ad g, 26. 
τίτριξ\ Versio Thomae koridus et tethrix habet. Semel 
h. 1. auem nomiiiauit Philosophus, quam otidis speciem, 
Cannepetiere Gallis appellatam, interpretatus est Belonius 
Observ. 1, g. 
3. με'ροπα] Med. Venetus καλονσιν εϊροπα. quem Biotii 
vocant iropodem, alias iropem , versioThomae: in Lipsiensi 
libro yropern legi scriptum : et aues quae dicuntur graece 
JBoarcia } ouant in foraminibus terrae Scoti: quam Obarcham 
Graeci vocant Alberti. Infra g, ι3. με'αοψ dicitur parere 
νπό την οπώραν. Ibi Codices nihil variant. Sed bene 
factum, quod h. 1.duo optimi εϊροπα dederunt. Hesychius : 
άέροπες, όρνεά τινα. Scholia Aristophanis ad Aues versu 
i354. nominant άέροπας , Suidas vero in verbo άντιπε- 
λαργεϊν vocat άερόποδας aues meropes, vterque Aristote¬ 
lis auctoritatem praefatus, ex quo fabulam de amore eius 
in parentes referunt. Similiter Apostolius Adag. Centur. 
3, 3g. Accedit auctoritas Boei apud Antoninum Liber, c. 18. 
qui Eumeli Thebani filium mutatum narrat in auem ηε'ρο- 
πον, quae etiam nunc sub terra pariat, et semper volatum 
meditetur. Ex qpa narratione clarissime apparet, auem, a 
Graecis reliquis με'ροπα appellatam, Boeotis άεροπα vel 
άέροπον , poetice ηέροπον, audiisse. Igitur non dubitani in 
Philosophi hoc loco vulgatum με'ροπα mutare in άεροπα. 
κίχλαϊ] VersioThomae manicis , Cami Index nominum 
maninx posuit. Plinius 10. s. 74. Turdi in cacuminibus 
arborum luto nidificantes paene contextim in secessu ge¬ 
nerant. De turdi nido Zinanni p. 38. ita: Jntorno al suo 
nido si verifica piu al monte che al piano cio che viene 
scritto, cioe ch? egli lo formi anche piu artifiziosamenie 
