4ι8 
A D Ν Ο TAT IONES 
ματος. Hinc orta consuetudo loquendi, quae νεοττόν oui 
vitellum appellauit luteum, quam sequitur Diphilus co¬ 
micus et Chrysippus Suidae sub voce νεοττός , qui posuit 
liunc locum Clearcbi Solensis, discipuli Aristotelis: ο δια¬ 
διδόταν αρχή υπό τον υμένα λευκόν. ‘Εν τούτω γάρ τό 
σπέρμα, καί ουκ εν τω καλονμένορ νεοττώ. Λιεψεύσ'δησαν 
γαρ οι πρώτοι τούτο φήσαντες' καί έστι τό ωχρόν περίτ¬ 
τωμα του σπέρματος. Videtur Clearchus initio loqui de 
cicatricula. 
όλος δνάδηλος] Med. όλος άδηλος. Sequens εχειδ’ετι 
vulgato έχει δέ ex Med. substituit Camus. Plinius io. s.74. 
Omnibus intus caput maius toto corpore , oculi compressi 
capite maiores. Deinceps εξαιρούμενοι vulgatum antea 
ex Gazae versione correxit Sylbnrgius. Gaza enim 
eminent vertit. Eandem scripturam reddidit Thomas. Sed 
Albertus: et si quis discooperuerit a tela palpebrae ocu¬ 
los 9 in illo tempore inueniet oculos nigros magnos, ita 
quod quantitatem fabae aequent vel forte excedunt, et si 
frangatur tunica oculi, emanat ex eis humiditas alba fri¬ 
gida valde et aquea , et nihil duritiei vel glandulositatis 
inuenitur in illa . Is igitur potius διαιρούμενοι scriptum 
reddidisse videtur. 
ενεστι λευκόν — στερεόν δ’ονδέν] Vulgatum έστι — ύστε¬ 
ρον δέ ουδέν ex Med. Canis. V. correxit Camus, στερεόν 
habent Med. Canis, versio Thomae, Scoti, Alberti et Gazae. 
humidum inest et frigidam album—solidum autem nihil . 
Verba στίλβον προς την αυγήν Albertus non reddidit. 
4 . του ώχρου τό μέν — υγρόν] Plinius 10. s. 7 4 . incre¬ 
scente pullo candor in medium vertitur, luteum circum¬ 
funditur. Camus articulum τό ante λευκόν vulgo positum 
bis omisit cum Med. Verba autem του δέ κάτω ώχρου λευ¬ 
κόν καί κάτωΰεν, ώσπερ τ. π. ύ. ita vertit: au dessous de 
la pcirtie inferieure du jaune est encore du blanc , comme 
ily enavoit d’ abord: mais au dixieme jour ce blanc dimi* 
nue: deja il est visqueux, tpais et jaunatre. Gazae versio 
