4ϋΰ 
AD NO TATI Ο NES 
tit, et malim νεοττιάν. Infra 9, 11. post verba antea po¬ 
sita est: τεκμηριον τούτο λέγων, καί τό φαίνεσ&αι ταχύ 
πολλούς. Equidem h. 1 . scribendum censeo τοντό τε λέγουν. 
χαλεπόν μεν ιδεϊν] Ex versione Thomae μεν necessarium 
inserui. Sequens μάλλον pro μόνον posui exMed. et ver¬ 
sione Thoinae. Vulgatum reddit Albertus. εκκεντηση 
Thomas eruat vertit. A sensu aberrauit Albertus ita: quod 
si quis perforauerit oculos eorum, antequam aperiant eos 9 
oculi iterum reuertuntur et consolidantur. Antigonus c. 106. 
ex h. 1. retulit: των δέ χελιδόνων τούς νεοττούς εάν τις εκ¬ 
τυφλώστε, παλιν βλέπειν. Rem eandem de pullis liirun- 
dinum et serpentibus narrauit noster supra 2, 17. Cete¬ 
rum Codd. R. A. habent h. 1 . των άν τις ετι νέων όντων 
τά ομματα — καί βλέποντες ύστερον. Aelianus Η. Α. 17, 
20. Αριστοτέλης λέγει γίνεσ&αι εν Σάμω λευκήν χελιδόνα · 
ταυτής γε μην εάν τις κεντήση τους οφθαλμούς, γίνεσΰαι 
μεν αυτήν παραχρημα τυφλήν, μετά ταύτα δέ έ'ξομματού- 
ται καί τάς κόρας λελάμπρυνται καί εξ νπαρχης όρά, ως 
εκείνος φησι. Sed is male compegit in vnum fabulam de 
alba Sami hirundine, de qua praeter Heraclicjem in anno¬ 
tatione laudatum narrat Antigonus c. i 32 . De re ipsa vide 
annotata ad Aeliani Η. A. 6 , 47. p. 169. et locis ibi positis 
adde Kerkring Spicileg. Anatorn. p. 100. BIumenbach Spe- 
cim. Physiolog. animal, frigidi sanguinis p. XXXI. Cete¬ 
rum argumento eodem vsi alii fabulam diuersam de gene¬ 
ratione vulturum commenti sunt, quam narrat auctor 
θαυμάσιων άκονσμάτων c. 61. οντοι δ εισίν άγονοι’ ση - 
μειον δέ τούτο, διότι νεοττιάν ούδεϊς έώρακε γυπός μεγά¬ 
λου. Herodori narrationem ante oculos habuit Plutarchus 
Romuli c. 9. Ήρόδωρος δέ ό Ποντικός ιστορεί και τόνΠρα- 
κλέα χαίρειν γυπός επί πράξει φανέντος. — ό δέ γύψ σπά¬ 
νιόν έστι Ί)έαμα, καί νεοσσούς γυπός ου ραδίως ϊσμεν έντε- 
τυχηκότας· άλλα καί παρέσχεν ένίοις άτοπον υπόνοιαν, 
έξωθεν αυτούς άφ’ έτέρας τίνος γης καταίρειν ενταύ&α τό 
σπάνιον καί μη συνεχές. Eadem repetit idem Quaest. 
