4^8 
A D Ν 0 TAT 10 N : E S' 
cutae Edd. posuerunt. Ineptam Pauwii rationem vide, silu~ 
t>et, in annet. ad Horapollinem p. 397. Milii vnice placet 
άπ αγρός , quod Hesychius interpretatur άνυχης περί τάς 
άγρας* 
διαστρέ'ψοντα ί] Med. διαφέ'ροντάι, Vnde versio Thomae 
differunt, αύτω δκΧστρέφονται Vatie, incuruantur vngues 
Albertus. Antigonus c. 107. roV δέ Ιέρακα τρίά μεν τίκτειν* 
αυξανόμενων δέ των νεοτιών έκΚέγέϊν τον ένα·- ου γάρ 
δνναϋτ 9 αν τρέφεεν διά το τον χρόνον τούτον τους όνυχας 
αυτού δοαστρεφεσ 3 αί, καί μηδέν άρπάζειν, τον δέ πΐα- 
ψ'η&έντα την φηνην νποβάλλεοδαε. Pro φηνη Albertus kym 
habet , addens : ar obice autem cehar vocatui ^ quam Aui- 
cenna vocat kahin. Plinius: Vngues quoque earum in¬ 
vertuntur diebus iis , albescunt inedia pennae, vt merito 
partus suos oderint. Sed eiectos ab his cognatum genus 
ossifragae excipiunt et educant cum suis. Verum adultos 
quoque persequitur parens et longe fugat , aemulos scilicet 
rapinae. 
2. Επωάζει, Ex versione Thomae addidi δέ , quod 
etiam Camus inseruit, omissum in Sylburgiana eam que 
secutis Edd. Deinceps χηνός καί ώτίδος Med. anser et 
cycnus nominantur Alberto. ίε'ρακι Thomae accipitri. Pli¬ 
nius 10. cap. 60. Aquila tricenis diebus incubat } et fere 
maiores alites', minores vicenis, vt miluus et accipiter. 
Singulos fere par it, nunquam plus ternos. De otide supra 
alia memorauit 2, 17. et infra 9, 33 . Otidem Aristotelis 
nomen accepisse a cristae genere, quod liabet species Ara¬ 
bica Houbara vocata, eanique proprie intelligendam esse, 
cum Buffono statuit Camus Comment. p. βοι. De moribus 
totius generis dictum ad Fridericill. Artem venandi p. 9.. 
De Arabica narrat Xenophontis Anabasis 1, 5 , 2. deLibyca 
Synesii Epist. 4 . p. 167. ορνεον έκτόπως ήδύ * ίδων άν αγροί¬ 
κος έπείποι ταων. vbi ηδύ non ad gustus suauitatem, sed ad 
formae amoenitatem referendum videtur, qua fere ad pa- 
voiiem accedit. 
