AD LIBRI VI. GAP. VII. 
435 
prodit. Alberfcus liabet ibi: Gugulus autem mutat vocem 
suam , quod non multum vociferat in fine autumni, quo¬ 
niam iam cito vult latere. 
νεοττούς rSf] Fuit qui scribendum coniiceret νεοττιάν, 
quam suspicionem statim sequens 6 δέ τίκτει μεν. etc. re¬ 
probat Similis tamen est locus Alberti: Et pulli quidem 
gugulorum nunquam inueniuiitur in nidis propriis: sed is 
sequentia deprauauit interpretando. Sequens νεοττείαν 
malim in νεοττιάν mutatum, et sic, vbi vocabulum iiic 
redit. 
φαττών] V. R. A. φαβών , in Reg. tamen correctum. 
φλαβων Med. fiauarum versio Tbomae. Deinceps vulga¬ 
tum υπό τη της ex versione Tbomae correxi, vbi est in 
nido ypolaidis. kypolaidis autem parit et enutrit, ita iam 
olim correxerat Sylburg. νπό την-'—νεοττείαν' η δέ εκπί¬ 
πτει ex Reg. dedit Camus. Temere. Med. liabet: τίκτει δέ 
και τη της — νεοττεία μάλιστα, γίγνονται δέ καί των ιερά- 
χων· Noster de Gener. 3, χ. ονδείς γάρ μονοτόκος όρνις 
πΚην ό κόκκυ'ξ' καί ούτος ενίοτε δυοτοκεϊ. Postrema ita 
vertit Albertus: Inuenitur autem genus vnum accipitrum, 
quod nidum suum facit in locis valde altis inaccessibilibus. 
Antigonus li. 1. excerpsit cap. 109 . ita: κόκκυγας δέ νεοτ¬ 
τούς ονδένα έωρακίναι · τίκτειν γάρ αυτόν ούκ έν τη ιδία 
νεοττεία , άλΧ εις τάς των όρνιΰίων, η εις τάς των φαβών 
η νπό δυσιδεων (νπολαΐδων) είσπετόμενον, όταν καταφάγη 
τά προνπάρχοντα ώά . vbi maie προς νπ. edebatur, contra 
fidem Codicis nuper aBastio inspecti. Antigonus videtur in 
suo libro scripturam liabuisse talem, qualem ex versione 
Alberti supra apposui, minime tamen probabilem. Au¬ 
ctor Mirabilium c. 3. nescio vnde duxerit sua; ait enim: τους 
κόκκυγας φασι τους έν Έλίκη, όταν μέλλωσι τίκτειν, μη 
ποιείν νεοττιάν, άλΧ έν ταϊς φαττών η ταϊς των τρνγόνων 
έντίκτειν. Cetera nostri loco simillima sunt. Vnde loci 
nomen duxerit, ignoratur; est vero inepte additum, quasi 
natura anis cum locis varietur. Sed est acutissima vene- 
E e 
