AD LIBRI VI. GAP. IX. 4 % 
antecedente επωάζειν. Athenaeus 9. p. 379. ex h. 1 . haec 
excerpsit: 6 ταώς, φησίν Αριστοτέλης, σχιδανόπονς έστϊ 
καί ποιολόγος, καί τίκτει τρίτης γενόμένος, εν οϊς χρό- 
νοις καί την ποικιλίαν των πτερών λαμβάνει, επωάζει δέ 
ημέρας προς τριάκοντα, τίκτει δέ άπαξ τον έτους ώά δώδε¬ 
κα, ταντα δέ ούκ είσάπαξ, άλλα παρ ημέρας δύο · αί δέ 
πρωτοτόκοι οκτώ · τίκτει δέ καί νπηνέμια ώά, ώς η άλε- 
κτορίς * ον πλείω δέ των δυο * έκλε'πει δέ καί επωάζει, κα- 
<&άπερ η άλεκτορίς. Vides ipsum non verba singula adnu- 
merasse, sed sensum eorum reddidisse. Male tamen λαμ¬ 
βάνει dixit pro απολαμβάνει , quod significat simul debi¬ 
tam vel i ustam varietatem. Praeterea in Philosopho non 
sunt verba σχιδανόπονς καί ποιολόγος. In verbis postre¬ 
mis Athenaei vitium haesit, quod corrigo scribendo ov 
πλείω δέ των δύο έκλε'πει * επωάζει δέ καί καΰάπερ η άλε¬ 
κτορίς: quanquam vel sic adhuc error superest ipsius 
Athenaei. Nam Philosophus oua duo incubanda gallinae 
subiici narrat, non feminae pauoni. Aliam in partem 
pecCauit Aelianus haec exscribens Η. A. 5 , 32 . τρία ετη γε¬ 
νό μένος κυησεως άρχεται, καί ώδινα άπολνει, καί της 
των πτερών πολνχροΐας τε καί ώρας τότε άρχεται' επωάζει 
δέ ού κατά τό έξης , άλλά παραλιπών δυο ημέρας ’ ηδη δ άν 
τέκοι καί νπηνέμια ό ταώς, ώς καί ορνιΰες έτεροι, ad quem 
locum videbis annotata. 
Τίκτονσι δέ καί οι ταω νπηνέμια ] Vulgatum τίκτουσι δέ 
οι ταρ} τά ώά καί τά νπ. correxi ex Med. vbi tamen est 
ταόνες. R. et A. omittunt νπηνέμια , quod vocabulum 
manus recentior in R. suppleuit. Pauones et ypenemia 
patiuntur versioThomae. Forma ταόνες insolita a nomi- 
natiuo ταών est, quod supra 1. cap. 1. extabat olim, ex 
Codd. nunc mutatum. De Incessu cap. 10. est τοϊς ταώς et 
τώ ταω. 
2. πτερορρυεΐ] Med. περιρρυει. Deinceps άλεκτορίδι sin¬ 
gulari numero scriptum vertit Tliomas. Sequens οι τρέ- 
