442 
Α ϋ Ν Ο TAT IONES 
2 . τον ojov τον των ιχθύων] Ita. pro coov της των £. Med. 
Versio Tliomae : generatio quidem ex ouo horum piscium. 
Legit igitur scriptum ojov τούτων ίχΰύυ>ν. Scaligeri emen¬ 
dationem τού ώού των ίχΰύων της των ορνίθων dedit 
Camus. 
[roV] τείνοντα] Articulum de meo inserui, necessarium. 
De Generat. 1. c. est: πρώτον μέν γάρ ούκ έχουσι τον ϊτε- 
ρον όμφαλόν τον έπϊ το χόριον τ είνοντα, ο εστιν υπό τό 
περιέχον όστρακον' τούτου δ 1 αίτιον, ότι το πέριξ όστρα - 
κον ούκ εχουσιν. — σκεπάζει, γάρ η μητηρ. — τον τε γάρ 
όμφαλον έχουσι τον έτερον ωσαύτως ώσπερ οΐ όρνιθες προς 
τό ωχρόν, ούτως οί Ιχθύες προς τό όλον ώόν. Vnde liic 
paulo post vulgatum τούτον έχει τον τρόπον recte exCodd. 
suis, versione Tliomae et Gazae correxit Camus. 
επ άκρω τε γάρ τούτου ] Vulgatum άκρου — τούτο ex 
Med. Veneto, versione Tliomae et Gazae correxit Camus. 
επ' άκρότερα V. R. A. τούτω Vat. Sequentia ita vertit Al¬ 
ii er tus : extendunt se viae a corde primo ad caput et ad 
oculos , et primo in eis apparent partes superiores, quasi 
scriptum sit: τείνουσιν εκ τ . κ. πρώτον προς την κεφαλήν 
καί τά ομματα, καί τα άνω μέγιστα etc. In Veneto est 
τά άνω μέγιστα γίγνεται τό πρώτον. De Generat. 1. c. η 
γένεσις έ'ξ άκρου μέν έστι τού ώού καί τούτοις, άλΧ ούχ η 
προσπέφυκε προς την υστέραν * οι γάρ όρνιθες εκ τού οξέος 
γίνονται · ναύτη δην η τού ώού πρόσφυσις· αίτιον δ ,ότι 
τό μέν τών ορνίθων χωρίζεται της υστέρας, τών δέ τοιού- 
των ου πάντων, άλλα τών πλείστων προς τη υστέρα προς- 
πέφνκε τό ώόν τέλειον, επ άκρου δέ γιγνομένον τού ζώου, 
καταναλίσκεται τό ώόν, ώσπερ καί έπϊ τών όρνί&ων καί τών 
άλλων τών άπολελυμένων , καί τέλος προς τη ύστερα ό όμ- 
φαλός προσπέφυκε τών ηδη τελείων, ομοίως δ 3 εχει καί όσων 
άπολέλυται τά ώά της υστέρας · ενίοις γάρ αυτών, όταν 
τέλειον γένηται τό ώόν, άπολύεται. 
κατώτερον τού σώματος της j/aurpoV] Vulgatum στόμα¬ 
τος ex Med.Veneto et versione Thomae correxi. Gaza: paulo 
