456 
A D N O TAT IONES 
netur, tamen detectum et per se ipsum constare videtur. 
Sed aberrauit a sensu, quem demonstrat locus supra 3 , 1 . 
al δέ των ίχΰνων ( νστέραι ) κάτω — πλήν ί^επταϊ καί υμε¬ 
νώδεις καί μακραί, ώστ ίν τοϊς σφοδρά μικροις των ί- 
χβύων δοκεϊν έκατέραν ώον είναι εν, ώς δύο έχόντων ώά 
των ιχθύων τούτων, όσων λέγεται το ώον είναι ιραβνρόν * 
εστι γάρ ονχ εν, αλλά πολλά· διόπερ διαχείται εις πολλά . 
De Gener, ι, 8. νυν δε τοσαύτα εχουσιν , ώστε δοκεϊν ώον 
είναι την υστέραν εν γε τοϊς μικροίς ίχ&υδίοις. vbi primum 
ex Codice Accoramboni scribendum υστέραν έκατέραν, 
deinde ex altero loco post ώον inserendum εν ; et dubito^ 
annon lioc etiam in loco εν sit inserendum ante φαίνεται. 
ερυβρίνου και χάννης] Scripturam vulgatam έρνΐ 9 ρινού 
monente Sylburgio ex Leon. Camotiana correxi, χανης 
etiam vitiose dedit Camus. Supra 4 , u. post ψηττών ge¬ 
nus memoratur in hac ipsa obseruatione ro' των έρυΰρίνων, 
καί αί χάνναι· vbi vulgo erat έρυι 9 ρινοΰ — χάναι. Sed 
veram scripturam habent Codices. In libro de Generat. 3 , 
i. est: περί δέ τον γίνεσΰαι καί εν τοϊς ιχβυσι κυήματα 
άνεν των άρρένων, ονχ ομοίως [ώπται)· μάλιστα δέ επί 
των ποταμίου έώραται συμβαίνειν περί τους έρυΰρίνονς' 
ένιοι .γάρ ενΰύς εχοντες ώά φ,αίνονται, καβαπερ έν ταϊς 
ιστορίαις γέγραπται περί αυτών. Sed hunc Jocum mutilum 
esse docet comparatio historiae, et monuit iam olim Sal- 
vianus. Nam erythrini sunt marini. Phoxinos igitur re¬ 
poni voluit Salvianus, vti annotaui in Histor. litter. Piscium 
p. 199. Percam Linnaeo Cabriilarn dictam Neapolitani pi¬ 
scatores hodieque Canna vocant. Hanc vna cum Perca ma¬ 
rina Linn. semper hermaphroditam, id est ouario simul et 
lactibus instructam, reperit, descripsit et pinxit Italus Ca- 
volini De Generatione Piscium et Cancrorum germanice 
conuersus p. 82. sqq. Marinam Holocentris anrmmerauit 
Blochii Systema, Cabriilarn vero Grammistis. Hanc Grae¬ 
cis hodiernis χάννο audire testatur Sonnini Gallus in Iti¬ 
nerario Graeciae Tom. I. p. 281—88. qui quatuor eius 
