484 
ADNOTATIONES 
i 
I 
Antigonus Cap. 111. totum linnc locum ita excerpsit: αί¬ 
γας δέ καί πρόβατα βορρείοις μέν όχευόμενα άρσενοτοκείν 
ως τό πολύ, νοτίοις δέ Ίληλυτοκεϊν. χίευκά δέ τά γεννώ μέ¬ 
να γίνεσ&αι, εάν υπό τη γλώττη τού κριού λευκαϊ φλέβες 
ώοιν * μελανά δέ , εάν μέλαιναι. Ιΐσαντως δέ καί επί των 
πυρρών. Ιΐρότερον δέ όχείσ -dai τά άλυκόν νδωρ πίνοντα. 
Postrema vulgo male leguntur scripta ita: πνρρών, πρότε- 
ρον η οχεϊσ'&αι, τό ά. ζ. π. 
όρμα προς] Sylburg malebat όργα. Sed versio Tliomae 
et Alherti habet monentur ad coitum. Verba oi ποιμένες 
desunt in Vatie. Deinceps κακοηΰήνείν Med. male valitu¬ 
ras oues versio Tliomae. Obseru ationem prognosticam 
alibi nondum traditam reperi. Arietes seniores feminas 
primum consectari, iuniores vero fastidire tradidit supra 
5 , i 4 . et repetierunt Plinius 8, 4 η. et Geoponica 18, 3 . 
Vnde tamen non consequitur, seniores priores appetere 
coitum, quod in genere ceruorum damam facere, testatur 
Comes Mellin. Infra cap. 21. extremo de vaccis extat simi¬ 
lis obseruatio: όταν δέ πολλαί κνωσι καί προσδέχωνται 
την οχείαν , σφοδρά δοκεϊ ϋημείον είναι καί χειμώνος καί 
έπόμβριας. Dissimilis tamen est diuinatio. Theophrastus 
de Signis Tempestatis p. 11 3 . όταν όχέωσι πρόβατα ή αί¬ 
γες, χειμώνος μακρού σημεϊον. Idem ρ. 124 . πρόβατα εάν 
πρωί όχενηται, πρώϊον χειμώνα σημαίνουσι. .Aratus versit 
336 . ΰηλεια δέ μήλα καί αίγες όππότ άναστρωφώσιν όχής, 
τά δέ γ άρρενα πάντα δεξάμεναι πάλιν αύτις άναβληδην 
όχέωνται — αντώ μέγαν χειμώνα λέγοιεν. όψέ δέ μισγο - 
μενών αιγών μήλων τε συών τε, χαίρει άνολβος άνήρ, ο οί 
ον μάλά, Ίέαλπιόωντι ενδιον φαίνουσι βιβαιόμεναι εναντον. 
Geoponica 1, 4 . καί αίγες καί όϊες όχειείσαι καί παλιν 
οχενεσ'&αι βονλόμεναι μακρότερον σημαίνουσι χειμώνα. 
Denique Aelianus 7? 8 . άναβαινόμενα δέ τά αυτά πώεα 
χειμώνα ομολογεί . In his locis insunt quaedam notitiae, 
quae loco vtrique Aristotelico lucis aliquid affundent; at¬ 
que haud scio, an vterque illinc corrigi debeat. Primum 
