AD LIBRI VI. GAP. XXIII. 
4 99 
του μετώπου φασϊν , ol δ£ κατά της όσφύος, άλλοι· γε μην 
κατά του αιδοίου, vbi addit, qoae Plinius etiam ex com¬ 
muni auctore excerpsit: ού γάρ hi θηλάζει ή μητηρ αυ¬ 
τόν το' γνώρισμα άφηρημενον. Auctor Mstus Augustanus 
c. 27·. ντι ή παχεϊα γονή της ίππου έστί τό λεγόμενόν ίππό- 
μανες, οπερ λείχουσαι αι ίπποι από του μετώπου των τι~ 
κτο μενών πωλων στέργουσιν αύτονς. Vertis situs est inter 
lab a foetus ; in partu tamen varium situm pressione nan¬ 
ciscitur, nisi iam antea deglutitus fuerit a pullo. De hac 
parte lieniformi, quam nutriendo foetui in vtero inser¬ 
vire nomen ipsum germanicum Fohlennahrung significat, 
praeclare disputauit tiartmann ( Maulthier~ und Pferde- 
zucht /777.) P· 196· Eadem in vitulis et agnis descripta et 
parl im picta est a Staipart v. d. Wiel Obseruat. anatom. 
chirurg. Centur. 11 . p. 347. tab. 5 . et 6 . Qui praeterea ob- 
seruauerit, equidem ignoro. Alia adscripsi ad Aelianum, 
et nota est Aubentoni de Hippomane disputatio inserta 
Buffoni Historiae naturali. 
CAPV /Γ XXIII. 
γνώμονας\ Ex Med. Canis, γνωμα recepit Camus, discre- 
tiuum habet versio Thomae. γνωμας Aldina cum Keg. Ambr. 
gnomonas versio Gazae. Deinceps έκτρατρήσαι scriptum 
vertit Thomas enutriret. 
τυπτουσι ] .Noster de Generatione 2, 8. η δ£ ονος ού δέ¬ 
χεται την οχείαν , ( quod in coitu emittitur vertit Thomas) 
atX έξουρεϊ τον γόνον' διό μαστιγούσιν άκολουΰούντες. — 
δια τούτο, εάν μεν ίππος άναβη την ωχευμενην υπό τον 
όνου, ού διαφΰείρει την τον όνου οχείαν, ό δ’όνος εάν 
επαναβΐ], διαφ-δείρει την του ίππου, δια ψυχρότητα την 
τού σπέρματος . Vnde vulgatam huius loci scripturam ό¬ 
χευα με νη correxi; etiam Thomae versio fuerit coitum passa 
liabet. Idem vitium capite antecedente extremo correxi. 
Plinius 8. s. 68. Partus a tricesimo mense ocy s simus , sed 
a trimatu legitimus: totidem quot equae et eisdem mensibus 
Ii 2 
