5ο4 
ADNOTATIONES 
que mulos, quos asini et equae generarent, vbi pariter 
libri multi editi et scripti hinulos habent. Scripturam vo¬ 
cabuli hinnus locus Columellae confirmat, etNonius Gram¬ 
maticus praeter mares hinnos etiam feminas hinnas com¬ 
memorat. Deuenimus nunc ad Grammaticos, a quibus pa¬ 
rum aut nihil discere licet. Hesychius habet: Γίννος , o 
πατήρ ίππος, ή δε μητηρ όνος νωΰη. quem locum varie 
tentarunt viri docti. Idem altero loco: Ιννός, ό πώλος o 
έ'ξ ίππου πατρός καί μητρος ημνόνου, άλλον δέ όνου. .Αρι¬ 
στοτέλης δε φησνν ίννόν ημίονον άρσενα, τουτέστνν όρέα, 
τον έπϊ ΰηλείας άναβαίνοντα · ίννον δε εξ ίππου νοσήσαν- 
τος. άλλον δέ ημίονον η Ιππάρνον άναυξές. Αρνστοφανης 
δέ τους νννους γίνεσέϊαν εξ ίππου, προγόνου δέ μητρός. Quae 
vel falsa vel vitiosa sunt, et nugas Grammaticorum tra¬ 
dunt, non dignas, quibus extricandis immoremur. Magis 
ad rem pertinet, quod idem posuit: 'Ύννος, πώλος ό εν rrj 
γαστρϊ νοσησας, πρίν κυηΰηναν. ad quem locum affertur 
Scholion ad Aristophanis Pacem v. 790. Navvoi γάρ λέ¬ 
γονταν ον κολοβοί τών άνΰρωιιων' ον δέ κολοβοί των ίπ¬ 
πων υννον λέγονταν. Praeterea Photii locum ex Lexico 
MSto posuit Alberti hunc: Ιννός, έξ ημνόνου καϊ^λείας 
'ίππου· πεντηκοντα έτη ζη ημίονος . quae ex nostro loco 
ducta esse vides. Sed omisit Alberti quae sequuntur ibi, 
saltem in exemplo, quod publicauit nuper Herinann, p. 
83 . ό δέ γίννος εξ άμφοτέρων ίππων, εν τη κυήσεν νόσησα - 
σης της ίππου , οϊον ναννος . quae multo recentiora viden¬ 
tur esse. DeniqueHesychius habet: Γίγλος, νάνος, vbi viri 
docti pariter Γίννος scribunt, et comparant Martialis lo¬ 
cum 6, 77. Atlas cum compare ginno. Vides igitur ita 
scripturam Γίννος in Aristotele de fetu equae vel asinae 
ex mulo concepto firmari. Scholion Aristophaneum qui 
exscripsit Suidas sub voce Νάννος, habet vvol, etEdd. prio¬ 
res Kusteriana addunt: ον πλείους των υστέρων γυννους 
τούτους γράφουσν. Herodianus Grammaticus in Etymolo¬ 
gico Μ. p. 621, 55 . ex Platone comico γνννος interpretatur 
