522 
Adnotationes 
vitate crurum dissimile, velox saltu. 3 venatu viuens, inno¬ 
cuum homini , habitum, non colorem mutant, per hiemem 
hirti, aestate nudi. Postrema ducta sunt ex nostri libro 9 . 
c. 44. Eustathius ad Homeri lliad. i3. v. io3. p. 889 . περί 
*&ωων Ιστορούντες ol παλαιοί φασι κ ai ότι ζώον 6 3ώς 
Φαίνη'πάραπλησιόν, ου /η βάδισις μετά άλματος 3 ο τεχΰεν 
άμα βαδίζει, πλανωμε&α ουν οι τούς αγενείς και καρποφά¬ 
γους λυκοπανΰηρας εις τοιοΰτους $ώας νοούντες, οΐ καί 
προς λέοντας βαρσυνονται. ex quo loco miror Bochartum 
Hieroz. 1. p. 816 . verba tantum ζώον ύαίνη παραπλήσιον 
laudasse. Prior pars scholii legitur etiam in Scholiis Ve¬ 
netis p.3io. ita scripta: ζώον όμοιον ύαίνη * φασϊ δ’αυτό 
άμα τώ τίκτεσχ9αι βαδίζειν η δε βάδισις αυτού αλματώ¬ 
δης. Deinde multa disputantur de accentu vocabuli, quod 
in genitiuo alii βωών scribendum censuerunt, Aristarchi 
vero auctoritas vulgarem nunc scripturum ΰώων intro¬ 
duxit. — Denique xal περί των σκελών Med. 
4. προς τούς ήμερους — είσϊν ] Haec omnia omisit ver- 
sio Thomae. Scilicet vulgabatur πρ. τ. ημέρους από τίνος 
όμοιότητος λεχΰέντες είσϊν f ώσπερ ol ονοι άγριοι. Ex Med. 
Camus edidit 7 ΐρός τ. ημέρους , από τίνος όμοιότητος λε- 
χ&έντες. ΕΙσϊ δ 1 ώσπερ οι άγριοι όνοι , καί ημίονοι την τ, 
δ. Syiburgius contra emendabat ώσπερ καί ol άγριοι όνοι 
προς τ. η. άπό τ. όμ. λεχ Μέντες , ώσπερ καί ημίονοι εισί 
την τ. δ. ceteris omissis. Medicei scripturam sequitur 
versio Thomae et Gazae. Pro είσϊν Ambr. εί δε habet. 
Casaubonus malebat verba ώσπερ ol όνοι άγριοι καί rese¬ 
care. Equidem non dubitaui verba a librariis transposita 
προς τους ημέρους in sede sua reponere. Superest dubita¬ 
tio in repetito nomine ημίονοι post ol ονοι άγριοι , nuru 
vulgaribus mulis celeritatem similem agrestibus asinis tri¬ 
bui velit Philosophus, an heinionos Syriacos praecipue 
spectauerit. Dubitationem facit sequens ανται αί ημίονοι , 
sexu subito mutato. Licebat enim masculino seruato di¬ 
cere οντοι ol ημίονοι γεννωσιν. Hoc autem manifestum 
