AD LIBRI VI. CAP. XXIX. 5 s 3 
est, Aristotelem onagrum genere diuersum facere ab asino 
domestico. 
Φαρνάκου ] Versio Thomae Pharnago . Deinceps 
rpffe dedi ex versione Tliomae: sunt autem nunc qui- 
dem tres. Vulgo νυν deerat. 
De eodem genere supra c. 2 4 . ai 8 ' έν τη Συρία τη νπίρ 
Φοινίκης ημίονοι καί οχεύονται καί τίκτουσιν * αΚΚ ’εσΐΐ 
το' γένος ομοιον μέν 3 έτερον δέ. Item ι, 6. καί ταϊς iv Συ¬ 
ρία καλουμέναις ημιόνοις > αϊκαλούνται ημίονοι διά ομοιό¬ 
τητα , ούκ ούσαι απλώς τό αυτό είδος' καί γάρ οχεύονται 
καί γεννώνται εξ άλληλών. Plinius eadem ex Theophrasto 
8. s. 69. Theophrastus vulgo parere in Cappadocia tradit f 
sed esse id animal ibi sui generis . De iisdem‘auctor Φαν- 
μασιών ακουσμάτων c. 70. iv Καππαδοκία φασϊν ημιόνους 
είναι γονίμους . Putatieram olim eorundem animalium men¬ 
tionem factam esse in versu Homerico II. 2 ,· 862. vbi de 
Papblagonibus: εξ Ενετών, οΦεν ημιόνων γένος άγροτε- 
ράων. Quanquam enim ipsam Homeri aetatem notitiam 
horum animalium attigisse non sit verisimile, potest ta¬ 
men fieri, vt versus iste, vt multi alii, libro secundo ab 
aliena manu fuerit insertus. Sed retinet me aliquantum 
locus Iliadis 24 , 278. vbi ημιόνους memorans Priami ad¬ 
didit: τούς ρά ποτέ Πριάμω Μνσοϊ δόσαν. ad quem focum 
Scliolion Victorianum annotauit locum Anacreontis : inno- 
Φόρων Μυσοϊ ενρεϊν μί'ξιν όνων προς ίππους , Itaque Mysi 
primum adulterinum equarum cum asinis coitum instituisse 
in Asia videantur, vnde mularum educatio et vsus in Grae¬ 
ciam. transiisse videtur. Quod· si de veris mulis priorem 
locum Homeri interpreteris, manet tamen dubitatio de 
addito vocabulo άγροτεράων , cum muli domestica tantum 
disciplina educari posse videantur. Aristotelicos' vero seu 
Syriacos hemioiios -primus egregius Pailas equos hemionos 
a se vocatos esse docuit, simulque id genus accuratissime 
descripsit et pinxit inComment. JNouis Petropol.Tom.XIX. 
p. 394. 
