AD LIBRI VII. GAP. IX. 
553 
esse, monuit Scaliger. Denique pro διά ταχέων Tliomae 
versio reddidit post, et pro verbis έν ημέρα ipso die ; igitur 
τη αυτή ημέρα scriptum legit. Albertus: ita quod in 
prima die partus exit ah eis stercus nigrum. 
καί τούτο το περίττωμα πλέον ή τον παιδός] Medie, cum 
versione Tliomae verba το περίττωμα et τον παιδός omi¬ 
sit. Deinceps χρώμα δε τούτο reddidit versio Tliomae. 
Copulam καί ante τον μαστόν omisit eadem. 
ούδ’ αν δυστοκονσης] Vulgatam καν mutauit Camus, ad¬ 
dita negatione ov ex Medieeo, quam redditam etiam affir¬ 
mat a Tlioma et Scoto. Sed Tliomae versio neque si ma¬ 
nifesto ουδ αν reddidit, quod reponendum. Eadem verbum 
νπερέχη reddidit extus habeat. 
3 . ol καθαρμοί ] Versio Tliomae έκτος vel ε^>ω additum 
reddidit extra promoti fuerint. Paulo antea Med. όσαι δ’ av 
habet. Sequentem articulum ai ante καθάρσεις omittit 
Junt. Camot. Postea vulgatum όσων μόνον correxi e ver¬ 
sione Tliomae, vbi est et quantum solum primae. Similiter 
Gaza vertit: nec largius quam primae . Scaliger: nec nisi 
quantae priores fuere. 
προ τετταράκοντα] Med. cum versione Tliomae omisit 
praepositionem, έγρηγορότα Tliomae sunt excitati: κνιζό - 
μένα, si scalpantur, multi sentiunt. Legit igitur scriptum 
πολλά, non τά πολλά , et ad παιδία retulit. Porro τούτον 
του χρόνον scriptum vertit dormiunt hoc tempore, plane vt 
Gaza. Antigonus cap. 123 . ex h. 1 . retulit: τά δέ παιδία, 
άχρι γένηται τετταρακοντα ήμερων, έγρηγορότα μέν ου γε¬ 
λάν ουδέ δακρνειν, ύπνονντα δέ άμφοτερα. vbi vide anno¬ 
tationem doctam Beckmanni. 
βρέγμα μαλακόν ] Vulgatum λευκόν in λεπτόν mutari 
voluit Sylburg e Gazae versione, vbi est molle, vt in ver¬ 
sione Thomae, Scoti et Alberti. Igitur μαλακόν e Regio 
recte edidit Camus, quod fieri voluit iam olim Scaliger. 
Contra in adulto υπέρ τον έγκέφαλον λεπτότατον όστουν 
καί άσΰενέατατον τής κεφαλής έστιν, ό καλείται βρέγμα, 
