AD LIBRI VITI. GAP. III. 5 7 3 
■* hunc locum excerpsit. Is Scaligeri crisin plane euertit 
omnem: των δέ καράβων τούς πολύποδας κρατεϊν' ούΰίρ 
γάρ υπό των οστράκων παοχειν’ τουν δε πολυπόδων τούς 
γόγγρους · ονβέν γάρ αύτοϊς διά την λειότητα δύνασβαι 
τον πολύποδα χρησβαί' του δέ γόγγρον κάραβόν · ον γάρ 
εξολισβαίνειν αυτόν > αλλά κάτατεμνεσβαι διά την των 
οστράκων τραχύτητα. Vides igitur Antigonum in libro suo 
scriptum legisse δια την λειότητα δνναται χρησβαι ό πο- 
λύπονς. Hinc pertinaciter Codices scripti retinent δνναται. 
In altero membro Antigonus scriptum legit διά γάρ την 
τραχντητατων οστράκων ούκ έξολισβαίνουσιν αυτοί, αλλά 
κατατέμνονται. Ita statim apparet, asperitatem referri non 
ad congrum, sed ad locustam. Denique in primo membro 
causam additam legit, quae hodie in libris nostris deside¬ 
ratur, culpa, vt videtur, librariorum: οί πολύποδες κρα- 
τούσι * ούβέν γάρ υπό των οστράκων πάσχουσιν ώστε καν 
etc. Nec est > quod quisquam cum Beckmanno causam ab 
Antigono additam ipso suspicetur; hoc enim est contra 
morem eius scriptoris; et Concinnitas sententiarum in Ari¬ 
stotelis oratione flagitat causam parem vel similem primo 
membro addendam. Accedit, quod Aelianus Ii. A. 9 , 25. 
vbi pugnam polypi cum locusta enarrat, pariter habet: 
όταν αντω τάς πλεκτανας περιβάλη, των μέν έπι τον νώ¬ 
του έκπεφυκότων αντω κέντρων ποιείται ονδεμίαν όίραν. 
Τά δέ μαλακια πάντα σαρκοφάγα έστι ] Recte monuit; 
Scaliger, haec verba, quanquam ab historia praesenti po¬ 
lyporum non abhorreant, tamen extra hanc historiam esse. 
Igitur reposuit ea ad initium capitis sequentis; equidem se¬ 
cludi malim. Ceterum redit nunc oratio abrupta ad superius 
membrum et cum eo connectitur, vbi erat ol δε κάραβοι 
κρατούσι μέν και των μεγάλων ίχβυων. Illi enim μέν, 
orationis imperfectae indici, respondet et perficit oratio¬ 
nem postpositum δέ. 
6 . πελαγεσιν έν τοίς] Male e Camot. καί ante εν τοίς 
inseruit Sylburgius, quam copulam cum Codicibus, versione 
