A D N O TATIO NES 
5y4 
Tliomae et Gazae iterum omisit Camus. Ceterum dura et 
11011 satis apta milii videtur oratio in illis, καί γάρ — γί- 
γνονται τόποις —— εν τοιούτοις γάρ ποιούνται τάς <&αλά- 
μας: bis enim idem dicitur inserta particula γαρ, quae 
causam liic nullam reddit in altero membro. Male etiam 
Scaliger vertit: Namque in alti maris eiusmodi habitant 
locis, quae sunt aspera ac scrupea, in quibus cubilia sua 
habeant. Gaza contra orationem emolliuit vertendo: circa 
sua cubilia, quae in alto locis asperis, saxosis cauernosis- 
que faciunt . Nihil praeterea addidit, γίγνονται est na¬ 
scuntur. In iisdem igitur locis et nascuntur et habitant et 
pascuntur. Quare malim scriptum: iv τοιούτοις δε καί 
ποιούνται τάς ΰαλάμας. 
εις τούμπροσΰεν] Ita Med. pro είς το πρόσέϊεν. Sequens 
εξακοντίζει Gaza vertit sua cornua porrigit, Thomas ten¬ 
dit cornua. Albertus: quando autem est in angustia, re¬ 
trocedit natando attractione et extensione caudae. Quid 
hoc varietatis? vnde habet? Verum quidem est, quod 
noster ait supra 1 , 5. τά Si σκληρόδερμα ώς κάραβος τοϊς 
ούραίοις νεϊ τάχιστα. Magis adhuc miraberis varietatem in 
Aeliano Η. A. 9 , 25. qui hunc locum ita excerpsit: όταν 
άδεηςη, πορεύεται οδεό ίχΰνς πρόσω πλαγιάσας δεύρο καί 
εκείσε τά κέρατα, ϊνα μη προς εναντίον τη νηξει το ύδωρ 
ιών, ειτα άναστέλληταί οΐ τά κέρατα, καί εμποδίζηται 
πρόσω χωρείν' εί δε φεύγει την όπίσω Ιών, παρηκεν αυτά 
τελέως' το Si αίτιον, ώς κώπαις ερέττων καί νποκινών δί¬ 
κην πορβμίδος πολύ άποσπα. Causam in latera declinato¬ 
rum cornuum eandem fere reddidit Albertus: ambulat 
caute naturaliter ad anterius super pedes suos inclinando 
cornua sua longa ad latera, ne impediant ambulationem, 
et tunc venatur forfice manus. Varietatem narrationis in 
Aeliani verbis παρηκεν αυτά τελέως animaduertit etiam 
C. Gesner Aquatil. p. 5y6. sed causam et originem explicare 
non potuit. 
εξαίροντες καί τύπτοντες] Aelianus 1. c. εί δε γένοιτο 
