AD LIBRI VIIL CAP. IV. 
1 
I 
5 76 
καταδεέστεροι δέ πάντων οί χελλώνες. Οί δε λεγόμενού 
βάκχοι ενχυλοί είσι σφοδροί etc. Male ibi scriptum etiam- 
num editur: χελλώνες, οί λεγόμενοι βάκχοι · ενχυλοι δ’είσΐ 
σφοδρά. quasi labeones etiam bacclii dicantur. Consentit 
Diphilus ibidem 8 . p. 356. κέφαλοι, κεστρεις, μνξινοι, χε¬ 
λώνες — όμοιοι είυϊ κατά την προσφοράν * τον δέ κεφάλου 
καταδεέοτερός έστιν 6 κεστρενς, ησσων δέ ο μνξινος, τε¬ 
λευταίος 6 χελων.Λί}) i male nupera Editio librorum scripto¬ 
rum lectionem prauam κολώνες — κόλων restituit. Finem 
narrationis vertit Plinius g. s. 26 . Mugilum natura ridetur, 
in metu capite abscondito , totos se occultari credentium. 
7 ) χάννο] Vulgatum χαννη ex Med. correxi. Χάνη dedit 
Camus, qui paulo antea et post ex Junt. Camot. σινόδων 
reuocauit. Hunc locum de clianna laudauit Galenus περί 
9 φυσικών δυνάμεων p. 112 . Tom. I. ed. Basii. Versio Thomae 
canna habet. Sequens κ avidov annotauit quidem Hesychius, 
sed non explicuit: καυλίον, inquit, ο κατανέμονται ol 
Ιχθύες. Versio Thomae: immunditias et eiecturas et voca¬ 
tum kauliiim „ 
φυκίς] Vat. Reg. ol δέ φνκες bis habent, et deinceps 
άπτονται. Sed in Regio correctum οί δέ φνκίνες. Post 
πολλάκις particulam δέ omisit Reg. et Gaza vertit: tamen 
squillas saepenumero appetunt. Sed alter etiam inuadit etc. 
Thomas: carnem non tangit, nisi caridas. Saepe autem 
et inuicem. Verba ώσπερ εϊρηται omisit Med. et versio Scoti. 
4. ΰνννος] Vulgatum ΊλυννΙς ex Med. versione Gazae et 
Thomae correxit Camus, qui ex suo Codice Thomae thyru s 
apposuit; in Lipsiensi ego thinnus reperi scriptum. Dein¬ 
ceps σαργός Venetus, sarga versio Thomae. τη τρίγλη vul¬ 
gato την τρίγλαν ex Med. Canis. Veneto substitui. Recte 
Gaza vertit: Sargus mulli reliquias sequitur . Thomas : de¬ 
pascitur ipsam treilia. Albertus: catitegoz comedit tar- 
gulatn et maxime cum cauat lutum, επιλέγεται nullo sensu 
habent V. R. A. Sequens κινησασα in κυκ?]σασα mutatum 
maluit Sylburg nullam ob idoneam causam. Vulgato postea 
Ο o 2 
