ADNOTATIONES 
592 
κόπτουσα την δρύν διά τους κνιπας. Quae simul proba¬ 
biliorem rationem habent, quam Aristoteles ex vulgi nar¬ 
ratione posuit: κατεσΊΗετ καϊτά ώά καί τούς νεοττούς τού 
ερωδιού. Eadem causa videtur esse odii, quod refert ibidem 
Philosophus, inter σίττην et aquilam: η γάρ σίττη κατα - 
γνύει τά ώά τού αετού. Est enim σίττη vel ex genere pi¬ 
corum ipso, vel ex affini, et arbores pariter tundens ro¬ 
stro et excauans. Idem Nicander apud Antoninum cap. 
9. aliam fabulam narrat de mulieribus in aues mutatis, 
quarum vna πιπώ vocatur. Superest dubitatio, an ipse 
Philosophus infra 9, 9. quos δρυοκολάπτας describit, eosdem 
dicat, quos li. 1. appellari eo nomine ait, cum alii pipo 
maiorem et minorem nominarent* 
κε!εδς~\ Ita pro κολιός bis habet Med. Canis. Celeus 
Thomae versio Lipsiensis: ex suo libro Skeleus laudat Ca¬ 
mus. κηλιός R. qui sequentia εστι δε ό κελεός omittit cum 
Yat. Ambr. Versio Thomae έτι κελεός τό μέγεθος όσος 
τρνγών scriptum reddidit. Deinceps χλωρόγολος Vat. 
χλωρόγολον Ambr. Forte χλωρόχολος voluerunt dare, 
lidem libri V. R. A. post ξυλοκόπος inserunt όλως inepte. 
Albertus: et similiter facit modus pici , qui merobs latine , 
graece autem kaloz vocatur, qui in quantitate auis quae 
dicitur faringen. Nihil de colore tradit. Picum viridem 
inteUigi primus monuit Gesner p. 681. De varietate no¬ 
minis infra pluribus dicetur. 
Τϊελοπόννησον ] Albertus: abundat in partibus Graeciae, 
quae dicitur kalokanylieon praecipue, apud nos autem in¬ 
venitur in omnibus siluis: et tres modi eius sunt apud nos 
differentes per quantitatem maiorem et minorem. 
κνιπολόγος~\ Med. et Camotiana κνιπολόχος. Versio 
Thomae knidolegus, in Lipsiensi est kindolegus. Dein¬ 
ceps όσον άκαν'&αλίς Med. achanthalis versio Thomae, in 
Lipsiensi est quanta aclianchalis. κατάστικτος Thomas 
vertit guttatus. Albertus: j Est autem adhuc alia auis, 
quae adologor vocatur, cuius quantitas est sicut quanti- 
