AD LIBRI VIII. GAP. XIX. 
635 
τών δέ φασσών] Vulgatum των δέ τιΰασσών ex Med. 
Canis, versione Thomae et Gazae correxit Camus, τιΰασών 
Leon, et Camotiana dederunt. Albertus lioc vertit: quae¬ 
dam aues domesticae. In sequentibus κίχλη p omisit et pro 
tpaoog sparus dixit Tbomas. 
CAPVT XIX. (vulgo XVII.) 
οϊτε ύστριχες καί ai άρκτοι] Med. ύστριγγες. R. A. φω- 
λούσιν ai άγριαι άρκτον, πότερον δε'. Simile compendium 
in suo Codice secutus locum hunc vertit Gaza. Narratio¬ 
nem Philosophi de vrso excerpsit Aelianus Η. A. 6, fi. sed 
admiscuit multa aliena et falsa, quorum deinceps fontem 
inuestigabimus. Primum Aristotelea videamus, χειμώνος 
μεν άποτίκτει καί φωλεύει τεκούσα καί νφορωμένη τούς 
κρυμονς την επιδημίαν τον ηρος προσμένει, ονδ' άν, πριν η 
πληρωάηναι τρέίς μήνας, ϊξαγάγοι ποτέ τά βρέφη. Όταν 
δέ αϊσέηται έαυτης πεπλησμένης, ύφορωμένη τούτο ως νό¬ 
σον, ζητεί φωλεόν έντεύέλέν τοι κέκληται τη άρκτω φω- 
λεία τό πάέλος. Abhinc aliunde quaedam inserit, quae de¬ 
inceps ponam. In his vero Aelianus falso, etsi confidenter, 
ponit causam latitationis nimiam corporis repletionem et 
pinguedinem; deinceps male ait φωλεύει τεκούσα, post 
partum latitare neque ante tres menses producere pullos 
propter frigoris timorem, cum Aristoteles dicat, in ipsa la¬ 
titatione parere, causam frigoris non edat, et tres menses 
a bruma terminet. Sequitur ex nostro : καί παρεισελεούσα 
ησυχάζει καί τρόπον τινά την ε'ξιν ρίνα, καί δρά τεσσα¬ 
ράκοντα ημερών αυτό. Καί λέγει μέν Αριστοτέλης, ότι 
αρα δίς επτά ημερών ακίνητος μένει καί άτρεμεϊ, τών δέ 
άλλθ)ν στρέφεται μόνον. Άσιτος δ'άρα διαμένει τών τεσ¬ 
σαράκοντα πασών καί άτροφος' άπόχρη δ\αύτη την δεξιάν 
περιλιϊχμασέλαν. ‘Κκ δέ της συντηξεως της άγαν συμπέπη* 
κται τό ’εντερον αυτή καί συνηλέλεν' όπερ είδνϊα, όταν προ - 
έλέλη, τού καλουμένου άρον τον άγριου έσέλίει' τό δέ άρα 
φναώδες ον διΐστησιν avry τό εντερον καί ευρύνει αυτό καί 
