65ο 
ADNOTATiONES 
quens γ caleor ex Med. Canis, dedi, γρώλεον Vat. Keg. 
Yuigo erat cfcaleor, ccuieam vertit Tliomas. In Keg. 
έϊσδυσιν postea correctum est. Pro κύρτω Albertus no¬ 
minat maghade, quod apud nos sonat gurgustium. De¬ 
nique in altero modo piscandi φρυγάνοις Tliomas vertit 
frutectis. 
ii. έ'ξερεύγεται] Tliomas vertit fluidus exundauerit. 
Sequens γευσωνται vulgato γευσονται vel ex Sylburgii 
correctione vel ex suis Codd. substituit Camus, guslaue - 
rint etiam versio Tiiomae babet. Paulo antea όταν γάρ 
τη γη 6 ποταμός έξέρχηται est in Mediceo. 
νπ άλλήλων ] Hinc sumsit Plutarclms de Solertia ani¬ 
mal. p. 192. de purpuris congregatis ad cerificandum: τα 
δ’ εδώδιμα των βρυιον καί nor φυκίων άναλαμβανουσαι 
προσισχόμενα τοις όστρακοις olor er περι/δω κυκλονμέ - 
νην έστιασα άΙΙτ/Ιαις παρέχουσιν, έτέραν έτέρας ’έ'ξωβεν 
έπινεμομένης. Plinius. 9· s. 61. algense genus purpurarum 
enutritum alga vilissimum censuit. 
έπιγίγνεται γάρ] Versio Thomae : innascitur—fetulen 
tia quaedam et scaturigo, ineptissime. Albertus: viror 
aquae hoc est humiditas quaedam aquosa viscosa, οί πυρ -s 
ροϊ κτένες Gazae: pectines tunc magis trahunt rufum co¬ 
lorem. Plinius 32 . s. 53 . Pectines maximi et nigerrimi 
aestate laudatissimi Mitylenis. Quae integriora liabet 
Xenocrates c. 19. Κτένες κράτιστοί ol εύμεγέβεις, κοίλοι } 
την χρόαν μελάντεροι . άκμάζουσι δ * ήρος καί βέρους f 
τότε γάρ αύξονται μάΐιστα προς σελήνήν, — ονκ εντρβαρ- 
τοι δέ οι πυξίζοντες. — είσι δέ οι λευκοί καί πλατείς γλυ¬ 
κύτεροι , σκληροί δέ' οι δέ πυρροί βρωματώδεις καί ουρη¬ 
τικοί' οί δέ ποικίλοι μέσοι. Diphilus Athenaei p. 90. των 
δέ κτενών άπαλωτεροι μέν είσιν οί λευκοί' άβρωμοι γάρ 
καί ευκοίλιοι' των δέ μελανών και πυρρών οι μείζονες 
και εαρινοί εϋστομοι. Mitylenaeos Lesbi pectines omnes 
laudant. 
ι 5 . τώ ΙΤυρρα/ιρ] Ita pro Ιΐυρραίων Med. Sequens ώ ob 
