658 
ADNOTATIONES 
Annalium p. 63 . nominans Παύλον τον Σινωπην et Σενό- 
πτην 3 quem Labbeus de Paulo Silentiario inepte accepit. 
περισώζονται] Med. περιφενγουσι. Versio Tbomae ef¬ 
fugiunt. Eadem copulam καί omisit. Pollux 5 . s. 53 . 
ex b.. 1. retulit, αλλ* η μεν ποδάγρα ον πάντη ανίατος, η 
δε κυνάγχη εις θάνατον φέρει. Sequebatur vulgo λαμβά¬ 
νει ταΰτα καί τάς καμήλονς. Correxit Camus ex Med. 
Canis, versione Gazae, Tbomae, Scoti et Alberti. Capit 
autem et lissa habet versio Tbomae. Auctor Arabs, quem 
supra nominaui et testem adliibui, praeter camelum no- 
minauit etiam asinum. 
τους δ’ έλέφαντας] Verba baec vsque ad finem sectionis 
seclusi, vtpote ab hoc loco aliena, vbi primum morbi 
domesticorum animalium pertractantur. Elephanti de¬ 
mum morbos infra c. 26. noster tractabit, vbi etiam in¬ 
flationes iterum memorantur. Albertus contra hic statim 
subiunxit ea in versione, quae Caput 26. de morbis ele¬ 
phantis tradit. Scaligero etiam hic locus ob eandem cau¬ 
sam fuit suspectus. 
2. ουδέ τάς όπλάς] Vulgatum τάς δ * όπλάς ex Med. ver¬ 
sione Tbomae et Scoti correxit Camus, consentiente no¬ 
stro supra 6, 21, 4. vbi est: τάς δέ όπλάς, όπόταν ποδά¬ 
γρα, ουκ αποβάλλει, άλΧ οιδεϊ μόνον σφοδρά τους πυδας. 
Albertus : Cum autem habent podagram, constringuntur 
eis pedes 3 neque statim propter hoc eiiciunt vngulam, sed 
si inunguntur eis cornua oleo mixto cum cera et pice > ali¬ 
quando sanantur. 
βέλτιον δ ’ ϊσχουσι] Vulgatum βελτίω ex Med. Canis, cor¬ 
rexi, vbi tamen est βέλτιον δ 3 ίσχνουσι, quod reddiderunt 
etiam versiones, si Camo credimus. Gazae habet: valent 
melius cornibus pice illitis, vnde βέλτιον ϊσχουσι iam olim 
scribi voluit Sylburg. in Vatie, similiter est Ισχνουσι. 
Praeterea Ambr. verba πίσση fi έρμη omisit cum versione 
Scoti; in Regio manus secunda supplenit. Cf. supra 8 ? 7. 
et ibi annotata. 
