66ο 
A 'p JSf Ο TAT IONES 
εναλλάξ κα$ ενα καί ό κανλός προπιπτει καί επαίρεΐαι. 
vnde naturam submissam tantum transtulit Vegetius Mu- 
lomedic. 3 , 53 . reliqua praeteriit Apsyrtus. 
ειλεός] Med. ηλεός. Ex eodem vulgatum έφέλκονσιν επί 
correxi, vti deinceps vulgatum ώστε άΙληΚοις συγκρουεεν, 
vbi Juntina, Camot. άλληλους , Basii, άλλήλα habent, vt 
fere copulent vertit Tliomas. Sequentia εϊτα μανή — εκ¬ 
τέμνοντες Gaza vertit: Si, pbi antea diebus aliquot sponte 
ieiunarint, mox in furorem vertantur, sanguine detracto 
iuuantur. Omisit igitur verbum εκτέμνοντες., vt Camus, 
et de suo addidit sponte. Scaliger annotauit, propter fre¬ 
quentiam capitum et morborum necessario mutasse Philo¬ 
sophum loquendi modum, et mira breuitate vti, signa 
praecedentia simul,et morbum et remedium ponentem. At 
vbi signum morbi editur? άσυτήσας continet causam, non 
signum. Deinde qui potuit Scaliger εκτέμνοντες interpre¬ 
tari secare venam? Ex falsa interpretatione nata est re¬ 
prehensio falsa, qua dici oportuisse ait εκταμόντες, et ante¬ 
poni εκτέμνοντες καί άτραιροΰντες , prius enim secari ve¬ 
nam, postea auferri sanguinem. Nusquam εκτέμνειν ve¬ 
nam secare significat, nec potest significare; vbique est ex¬ 
secare, id est excidere, vel virilitatem cum testibus au¬ 
ferre. Audi nunc Albertum ita vertentem: Et signum 
huius infirmitatis in eis est, quod membra posteriora adu¬ 
nantur per constrictionem ita, quod quaedam videntur 
constringi ad quaedam, et amittit cibum et desiderium 
comedendi: et iuuamentum eius est per minutionem forte 
in coxa , quod ibi est quaedam vena, quae minuitur a me¬ 
dicis equorum. Vides nullam hic furoris mentionem fieri, 
et in cura verbum εκτέμνοντες plane omitti. Similiter Scoti 
versio apud Vincentium S. N. 18. c. 54 . adunantur membra 
posteriora — item equus abscinditur quandoque a come¬ 
stione et cum minuitur ei, iuuabitur . Contra Thomae 
versio aliud et quidem manifestius corruptelae indicium 
praebet. Ea etiim pro μανή reddidit rarefiat. Legit igitur 
