ADNOTATIQNES 
(i;o 
CAPVT XXV. (vulgo XXVI.) 
καί εάν γην έσ^ίη] Med. καν γάρ έσ$ίη. Albertus : et 
quando terram comederit, morietur, nisi ad hoc fuerit ge¬ 
neratione assuetus. Pro diarrhoea Albertus alium morbum 
nominat: Accidit etiam elephanti dolor iuncturarum: et 
contra hoc valet ei potus aquae calidae, et herbae submer¬ 
sae in meile comestae: hae enim duae res fluxum ventris 
elephantis prohibent. Vitio igitur librariorum videtur scri¬ 
ptum dolor iuncturarum, cum ipse postea fluxum ventris 
nominet. 
αλί — νδατι βερμω ] Albertus salem omisit, νδατι πολ¬ 
λοί habent V. R. A. Sequens remedium carnis suillae tra¬ 
dit etiam Arrianus Indicorum cap. ι 4 . επί δέ τοϊσι ελκεσι 
τά νεια κρεα όπτώμενα καί καταπΑασσόμενα. vbi male nu¬ 
pera etiam Editio καταιτασσόμενα habet. Aelianus Η. A. 
i 3 , 7. τά τραύματα — εάν η βαβε'α, την φλεγμονήν πραΰ- 
νουσιν νεια κρέα 3 ερμά μεν, εναιμα δέ ετι προσφέροντες 
καί εντι&έντες. 
σίδηρων τι] Aelianus 2. Η. Α. ι8. όταν εις αυτόν ελΰη 
δόρατα καί βε'λη πολλά, ελαίας π άσσων άν'&ος η. έλαιο ν 
αυτό, είτα παν το έμπεσόν άπεσείσατο , καί έστιν αν·&ις 
ολόκληρος. Plinius 8. s. 10. inflationemque et profluuium 
alui nec alia morborum genera sentiunt. Olei potu tela, 
quae corpori eorum inhaereant, decidere inuenio: a su¬ 
dore autem facilius adhaerescere. Et terram edisse his ta¬ 
bificum est, nisi saepius mandant . Deuorant autem et la¬ 
pides. 
τοίς δέ μι] πίνονσιν, οίνον\ Vulgabatur τοίς δ ον, ρίζαν 
έψησαντες έλαιο) διδόασι. Med. habet τοίς δέ πίνουσι τον 
οίνον, ρίζαν εψήσαντες εν έλαίω διδόασι. Canis, idem ha¬ 
bet, nisi quod verba τον οίνον omittit. Venetus: τοίς δέ 
μ?] πίνουσι, τον "οίνον ρίζαν έψησαντες εν έλαιο) διδοασι. 
sed verba τον οίνον punctis suppositis damnauit. Aldina 
τοίς δέ ονοις habet. Gazae versio: qui autem oleum non 
